invoisse.com deneme bonusu veren siteler deneme bonusu deneme bonusu veren siteler asikovanje.net bahis siteleri sleephabits.net
casino siteleri
agario
deneme bonusu veren siteler
adana web tasarım
hd sex video
Sikis izle Sikis izle
escort pendik ümraniye escort
Mobilbahis
bonus veren siteler
köpek eğitimi
casinoslot bahisnow sultanbet grandpashabet
onlinecasinoss.com
SERDECZNIE Zapraszamy do naszego gabinetu: ul. Witkiewicza 75, 44-102 Gliwice, TEL. +48 500 701 500
0
Wargi, dziąsła i uśmiech w ujęciu stomatologii estetycznej
26 czerwca 2021 --- Drukuj

Uśmiech to wyraz twarzy, który powstaje w wyniku napięcia mięśni po obu stronach ust, niekiedy również napięcia mięśni wokół oczu. Z perspektywy stomatologii estetycznej wargi są „ramą obrazu”. Przed rozpoczęciem leczenia estetycznego powinno się określić wzór uśmiechu (najczęstszy dla konkretnego pacjenta), na który składa się charakter, faza i rodzaj uśmiechu. Ocenę przeprowadza się podczas badania oraz analizy fotografii dolnego piętra twarzy.

Uśmiech: charakter, faza i rodzaj

Na podstawie analizy prób losowych określono trzy podstawowe typy charakteru uśmiechu (style)[1]. Większa część populacji prezentuje uśmiech typu „Mona Lisa” („spojony”), w którym kąciki warg są uniesione w taki sposób, że warga górna ulega skróceniu, odsłaniając zęby górne. Co trzeci badany charakteryzuje się uśmiechem „kłowym” lub „guzkowym”, w którym dźwigacz wargi górnej (levator labii superioris) odgrywa rolę decydującą – unosi wargę górną i powoduje podciąganie kącików ust, eksponując kły. U niewielkiego odsetka populacji zaobserwowano trzeci typ charakteru uśmiechu: uśmiech pełny (złożony), w którym dochodzi do jednoczesnego odsłonięcia wszystkich zębów górnych i dolnych.

Cykl uśmiechu złożony jest z czterech faz:

  • I faza: złączenie warg;
  • II faza: przemieszczenie warg;
  • II faza: uśmiech naturalny;
  • IV faza: rozszerzenie warg.

Rodzaj uśmiechu zależy od odsłanianych zębów i tkanek dziąsła; wyróżniono pięć rodzajów uśmiechu:

  • typ I: widoczne są tylko zęby szczęki;
  • typ II: odsłonięte są zęby szczęki i >3 mm tkanek dziąsła;
  • typ III: widoczne są tylko zęby żuchwy;
  • typ IV: uwidocznione zęby szczęki i żuchwy;
  • typ V: nie są odsłonięte ani zęby szczęki, ani zęby żuchwy.

Ocena składowych uśmiechu umożliwia określenie najczęstszego wzoru uśmiechu w indywidualnym przypadku i ustalenie „punktów orientacyjnych”, niezbędnych w dalszym postępowaniu estetycznym  (m.in. w celu ustalenia zakresu planowanego leczenia). Najpowszechniejszym uśmiechem jest uśmiech typu „Mona Lisa” w fazie III, typu I.

Ocena warg i tkanek dziąsła

Podczas planowania leczenia należy uwzględnić ilość tkanek zęba odsłanianych podczas spoczynku, mówienia, uśmiechu/śmiechu. Z punktu widzenia stomatologii estetycznej w pozycji spoczynkowej warg uwidocznione powinny być od 2 do 4 mm struktur zęba.

Podczas uśmiechu dolna krawędź wargi górnej powinna przebiegać na wysokości brzegu dziąsłowego i odsłaniać całą wysokość koron klinicznych górnych zębów siecznych przyśrodkowych. W przypadku przebiegu wysokiego wargi górnej uwidoczniona zostaje cała wysokość koron klinicznych zębów z większym zakresem dziąsła; przebieg niski uwidacznia <75% wysokości koron siekaczy przyśrodkowych. Za optymalną uważa się ekspozycję zębów na poziomie minimalnym wynoszącym 75% wysokości koron siekaczy górnych do poziomu maksymalnego odsłaniającego do 1,5–2,0 mm przyległego dziąsła brzeżnego. Wysoka linia warg – uśmiech dziąsłowy (gummy smile) – uważana jest za nieestetyczną.

Laserowa plastyka dziąseł Fot. 1. Laserowa plastyka dziąseł

Uśmiech, w którym brzegi sieczne zębów szczęki sięgają wargi dolnej, uznaje się za najbardziej zbliżony do estetycznego ideału. W niektórych przypadkach obserwuje się tzw. odwrotną linię uśmiechu, w której krawędzie zębów przedtrzonowych i kłów są dłuższe niż siekaczy, co pogarsza estetykę uśmiechu.

Ocenić należy również korytarz policzkowy, czyli „negatywną przestrzeń” między policzkowymi powierzchniami zębów bocznych a kącikami warg. Szerokie łuki zębowe wypełniają te przestrzenie. U pacjentów z wąskimi łukami i szerokim uśmiechem podczas uśmiechu tworzą się tzw. czarne korytarze, które mogą wymagać korekty estetycznej. Według niektórych autorów jednak przestrzeń negatywna nie wpływa istotnie na ocenę estetyczną uśmiechu, dlatego decyzję o leczeniu powinno się podejmować indywidualnie dla każdego przypadku.

Duży wpływ na estetyczną ocenę uśmiechu wywiera architektura dziąsła i przebieg girlandy dziąsłowej, szczególnie w przednim odcinku łuków zębowych. Z punktu widzenia estetycznego pożądane są następujące relacje:

  • poziom dziąsła brzeżnego siekaczy górnych przyśrodkowych położony jest na poziomie dziąsła brzeżnego kłów (lub przemieszczony dokorzeniowo w niewielkim stopniu);
  • poziom dziąsła brzeżnego siekaczy bocznych znajduje się dokoronowo w stos. do poziomu dziąsła siekaczy przyśrodkowych i kłów;
  • przestrzenie międzyzębowe wypełniają brodawki (nie ma czarnych trójkątów).

Estetyczne są tkanki zdrowe, dlatego choroby przyzębia powinny zostać wyleczone przed rozpoczęciem leczenia estetycznego.

Przypisy:
[1] Rubin LR. The anatomy of a smile: Its importance in the treatment of facial paralysis. Plast Reconstr Surg. 1974;53(4):384-387.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Czy
wiesz, że...
  • Mamy takie czasy, że prócz śmierci i podatków, pewną masz jeszcze próchnicę.
  • Pacjenci z woj. dolnośląskiego najczęściej ze wszystkich województw łykają leki na uspokojenie przed wizytą u dentysty aż 8%, wyprzedzają ich tylko obcokrajowcy gdzie po takie środki sięga 12% pacjentów. (Inne woj. ok 4%)
  • 60% Polaków deklaruje, że woli zażywać leki przeciwbólowe, w razie bólu zęba i przeczekać go, niż udać się do stomatologa.
FAQ
NEWSLETTER
Chcesz być na bieżąco i wiedzieć o najnowszysch zdarzeniach przed innymi? Zapisz się do naszego newslettera!

Menu

Zwiń menu >>