Braki zębowe sprzyjają rozwojowi sarkopenii

Sarkopenia (łac. sarcopaenia) – to schorzenie, którego objawem jest utrata masy mięśniowej i upośledzenie funkcji oraz siły mięśni. Zwykle dotyka ono osoby starsze. Badania naukowców pokazują jednak, że niezależnie od wieku, większym ryzykiem zachorowania na sarkopenię obciążone są osoby z brakami zębowymi. Dowiedzmy się, z czego to wynika.

Sarkopenia a braki w uzębieniu

Zależnością pomiędzy sarkopenią a brakami w uzębieniu zainteresowali się naukowcy z Shimane University w Japonii. W badaniach wzięło udział 635 osób w wieku 40-74 lata. Na wstępie, uczestników badania poddano przeglądowi jamy ustnej. W trakcie przeglądu zliczano liczbę zębów, jednak nie brano pod uwagę trzecich zębów trzonowych, czyli tzw. ósemek. Następnie, za pomocą bioimpedancji, dokonywano pomiarów mięśni szkieletowych. Badano także siłę chwytu – poprzez podwójną próbę każdej ręki. Z kolei w ramach oceny funkcji żucia, badani otrzymali gumowatą galaretkę i zostali poproszeni o żucie jej z dużą siłą przez 15 sekund. Po tym czasie oceniano zmianę formy galaretki.

Wyniki eksperymentu wyraźnie świadczą o tym, u osób z brakami zębowymi, a tym samym z upośledzoną funkcją żucia, prawdopodobieństwo wystąpienia sarkopenii jest wyższe, niż w przypadku osób z kompletem uzębienia. Zależność ta pozostaje widoczna również po uwzględnieniu takich czynników jak wiek, płeć, wskaźnik masy ciała, spożywanie używek i poziom aktywności fizycznej.

Przyczyny zależności pomiędzy sarkopenią a stanem uzębienia

Naukowcy tłumaczą, że braki zębowe mają ścisły związek z chorobami przyzębia i ogólnoustrojowym stanem zapalnym. Bakterie, które powodują pogorszenie zdrowia jamy ustnej, wędrują z krwioobiegiem do różnych organów, w tym także do mięśni, gdzie mogą powodować rozwijanie się m.in. takich schorzeń jak sarkopenia. Dlatego też, tak ważna jest dbałość o zdrowie zębów, gdyż to od nich w dużej mierze zależy zdrowie całego organizmu.

Konsekwencją sarkopenii jest pogorszenie sprawności fizycznej pacjenta, a zatem pogorszenie jego jakości życia. Ograniczony zostaje zakres ruchów, a także siła mięśniowa. Aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia tego schorzenia oraz wielu innych groźnych schorzeń, warto regularnie kontrolować stan uzębienia i nie dopuszczać do rozwoju chorób jamy ustnej.