invoisse.com deneme bonusu veren siteler deneme bonusu deneme bonusu veren siteler asikovanje.net bahis siteleri sleephabits.net
casino siteleri
agario
deneme bonusu veren siteler
adana web tasarım
hd sex video
Sikis izle Sikis izle
escort pendik ümraniye escort
Mobilbahis
bonus veren siteler
köpek eğitimi
casinoslot bahisnow sultanbet grandpashabet
onlinecasinoss.com
SERDECZNIE Zapraszamy do naszego gabinetu: ul. Witkiewicza 75, 44-102 Gliwice, TEL. +48 500 701 500
0
Parafunkcje u dzieci – szkodliwe nawyki małych pacjentów
23 stycznia 2021 --- Drukuj

Istnieje wiele klasyfikacji parafunkcji – nieuświadomionych aktywności motorycznych w układzie stomatognatycznym. Najczęściej dzieli się je na niezwarciowe i zwarciowe – jedne i drugie mogą przyczyniać się do licznych zaburzeń w obrębie narządu żucia (czynnościowych, morfologicznych, mięśniowych) oraz wad układu ruchu. Parafunkcje niezwarciowe (jak obgryzanie paznokci, nagryzanie przedmiotów lub błony śluzowej warg/policzków) odbywają się bez kontaktu zębów przeciwstawnych. Inaczej niż parafunkcje zwarciowe (zaciskanie zębów, zgrzytanie zębami), które odbywają się z kontaktem zębów przeciwstawnych. U dzieci częściej stwierdza się występowanie parafunkcji niezwarciowych.

Najczęstsze parafunkcje u dzieci

Parafunkcje definiowane są jako szkodliwe nawyki – nieprawidłowe, ale utrwalone reakcje ruchowe żuchwy, powtarzane często i wykonywane nieświadomie, w sposób niekontrolowany.

Do najczęstszych parafunkcji u dzieci, szkodliwych dla narządu żucia, należą:

  • ssanie (smoczka, palca, warg, błony śluzowej policzka i in.);
  • obgryzanie paznokci;
  • nagryzanie/wciskanie między zęby długopisów, patyczków, ołówków itp.;
  • zgrzytanie zębami.

Nie zapominajmy, że ssanie w okresie niemowlęcym (np. kciuka czy piąstki) jest czynnością fizjologiczną i nie wymaga eliminacji. W późniejszym okresie jednak (jeśli się utrzymuje) staje się szkodliwym nawykiem, który może towarzyszyć opóźnionemu dojrzewaniu kory mózgu. Jego konsekwencje (wady zgryzu) zależą od intensywności i czasu ssania, a także od przedmiotu używanego do ssania i sposobu układania go w jamie ustnej.

obgryzanie paznokci u dzieci Ryc. 1. Obgryzanie paznokci u dzieci jako parafunkcja

Ssanie jako parafunkcja

Karmienie sztuczne lub podawanie dziecku „pustego smoczka” do ssania między karmieniami może skutkować przyzwyczajeniem, które (zależnie od kształtu, twardości i układania smoczka) prowadzi do zepchnięcia żuchwy (do tyłu) i nacisku wysuwającego zęby sieczne (do przodu) lub do utrzymywania się pionowej szczeliny między zębami siecznymi. Szkodliwy nawyk może zatem odpowiadać za powstanie lub pogłębienia takich wad jak:

  • tyłozgryz (tyłożuchwie);
  • protruzja zębów siecznych, zwłaszcza górnych (nadmierne wychylenie zębów w kierunku dowargowym);
  • zwężenie szczęk.

Na rodzaj zniekształceń związanych z ssaniem palca również wpływa położenie palca w jamie ustnej, np. palec pod przednim górnym odcinkiem łuku zębodołowego górnego może przyczyniać się do wychylenia górnych zębów siecznych i zahamowania poprzecznego rozwoju szczęki (czyli jej zwężenia) wraz z przechyleniem dolnych zębów siecznych. Natomiast palec ssany z jednoczesnym „zahaczaniem” o zęby sieczne dolne powoduje wysunięcie łuku zębowego i może prowadzić do rozwoju wad z grupy przodozgryzów. Bez względu na sposób układania ssanego palca w jamie ustnej parafunkcja tego rodzaju wiąże się z ryzykiem zahamowania pionowego wzrostu wyrostka zębodołowego i powstania zgryzu otwartego – wady pionowej charakteryzującej się obecnością szpary niedogryzowej (tzw. ujemny nagryz pionowy).

Ssanie warg, policzka czy języka także może przyczyniać się do szpary niedogryzowej i zahamowania pionowego wzrostu wyrostka zębodołowego. Podobne zaburzenia (różne postacie zgryzu otwartego, wad dotylnych) powodować może obgryzanie paznokci, nagryzanie długopisów i ołówków.

Bruksizm – najbardziej destrukcyjna parafunkcja

Zgrzytanie zębami (najczęściej podczas snu, ale może występować też w ciągu dnia) odpowiada za starcia guzków zębów oraz zmniejszenie wysokości koron klinicznych, a w rezultacie – za obniżenie zwarcia. Inne szkodliwe zmiany mogą tworzyć się pod wpływem nawykowego przemieszczania żuchwy w trakcie zgrzytania zębami (bruksizm).

Wady zgryzu (zgryz krzyżowy, zgryz przewieszony – zaburzające doboczne ruchy żuchwy) oraz obniżenie wysokości zwarciowej na skutek starcia zębów mogą przyczyniać się do mioartropatii stawu skroniowo-żuchwowego. Takie artropatie czynnościowe, związane z zaburzeniem funkcji żucia, mogą przebiegać z dolegliwościami bólowymi lub bezbólowo (ale z trzaskami, tarciem itp. w trakcie ruchów). Mioartropatie bólowe są charakterystyczne dla okresu dojrzewania i częściej występują u dziewcząt niż u chłopców.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

NEWSLETTER
Chcesz być na bieżąco i wiedzieć o najnowszysch zdarzeniach przed innymi? Zapisz się do naszego newslettera!

Menu

Zwiń menu >>