SERDECZNIE Zapraszamy do naszego gabinetu: ul. Witkiewicza 75, 44-102 Gliwice, TEL. +48 500 701 500
4
Pulpopatie, czyli zapalenia miazgi – klasyfikacje
11 kwietnia 2010 --- Drukuj

Zagadnienia związane z diagnostyką chorób miazgi są sprawą ciągle otwartą i będącą przedmiotem dyskusji wielu stomatologów. Stąd też tak wiele klasyfikacji pulpopatii.

Ból zęba w pulpopatiach

Możemy je podzielić na:
• SYMPTOMATOLOGICZNO – HISTOPATOLOGICZNE
• SYMPTOMATOLOGICZNO – TERAPEUTYCZNE

Do pierwszej grupy możemy zaliczyć klasyfikacje Wilgi, opartą na przesłankach histopatologicznych. Byłą ona powszechnie stosowana dawniej, obecnie jednak odchodzi się od klasyfikacji histopatologicznych. Stało się tak dlatego, gdyż jak się okazało po wielu badaniach tzw. ortodiagnoza, czyli zgodność rozpoznania klinicznego i histopatologicznego okazała się znikoma.

Klasyfikacja według Wilgi prezentowała się następująco:

I. ZAPALENIA OSTRE
1. Zapalenie ostre surowicze częściowe
2. Zapalenie ostre surowicze całkowite
3. Zapalenie ostre ropne częściowe
4. Zapalenie ostre ropne całkowite
II. ZAPALENIA PRZEWLEKŁE
1. Zapalenie włókniste
2. Zapalenie ropne
3. Zapalenie przewlekłe ziarninujące

Niezbyt przychylna ocena klasyfikacji symptomatologiczno – histopatologicznej zmusiła badaczy do opracowania takich klasyfikacji, dzięki którym na podstawie objawów klinicznych można łatwo postawić diagnozę i zastosować odpowiednią formę terapii. Tak właśnie powstały klasyfikacje symptomatologiczno – terapeutyczne zapaleń miazgi.
Przykładem takiej klasyfikacji powszechnie stosowanej wśród stomatologów jest klasyfikacja kliniczna chorób miazgi wg Arabskiej – Przedpełskiej. Jest ona bardzo prosta i pozwala rozstrzygnąć czy miazga nadaje się do leczenia i utrzymania przy życiu, czy też należy ją usunąć.

Klasyfikacja ta obejmuje następujący podział:
• MIAZGA PRAWIDŁOWA
• CHOROBY MIAZGI ODWRACALNE
• CHOROBY MIAZGI NIEODWRACALNE

MIAZGA PRAWIDŁOWA
Termin ten określa miazgę żywą, beż objawów zapalnych w zębie, jest ona obnażona.
Obnażenie to mogło powstać np. w wyniku powikłanego złamania korony, czy też podczas szlifowania zęba.
W badaniu podmiotowym: ból podczas urazu, reakcja na dotyk i bodźce termiczne (po odstawieniu bodźca dolegliwości bólowe ustępują), w testach elektrycznych podobny próg pobudliwości jak w zębie jednoimiennym.
W badaniu przedmiotowym: odsłonięcie miazgi, test żywotności miazgi prawidłowy.
Leczenie: przykrycie bezpośrednie preparatami odontotropowymi.

CHOROBY MIAZGI ODWRACALNE
Inaczej nazywane pulpopatiami odwracalnymi ( łac. pulpopathiae reversibiles ).
Obejmują miazgę żywą, przekrwienie miazgi lub stany zapalne w początkowym stadium.
W badaniu podmiotowym: brak objawów klinicznych, mogą występować krótkie bóle samoistne z długimi przerwami pomiędzy nimi, czasem przyjmowanie pokarmów wywołuje przemijające dolegliwości.
W badaniu przedmiotowym: ubytek próchnicowy lub niepróchnicowego pochodzenia, miazga punktowo odsłonięta, reakcja na bodźce prawidłowa lub nieznacznie przedłużona, w opukiwaniu wynik ujemny.
Leczenie: przykrycie pośrednie lub bezpośrednie, przy występowaniu dolegliwości bólowych preparaty czasowe na bazie tlenku cynku z eugenolem.

CHOROBY MIAZGI NIEODWRACALNE
Czyli pulpopatie nieodwracalne ( łac. pulpopathiae irreversibiles ). Występują z miazgą żywą lub martwą.

• Miazga żywa
Miazga będąca w zaawansowanym stanie zapalnym z ogniskami martwicy.
W badaniu podmiotowym: bóle samoistne ( pulsujące i ćmiące, zwykle nocne ), czasami brak objawów bólowych.
W badaniu przedmiotowym: głęboki ubytek próchnicowy, często sperforowana komora, z której może wydostawać się wysięk lub może ją wypełniać polip, reakcja miazgi na bodźce nieprawidłowa.
Leczenie: wyłuszczenie miazgi w znieczuleniu i jak najszybsze wypełnienie kanałów

• Miazga martwa
Miazga w stanie martwicy, bądź rozpadu zgorzelinowego.
W badaniu podmiotowym: brak objawów bólowych.
W badaniu przedmiotowym: głęboki ubytek próchnicowy, ząb z utratą barwy i połysku oraz z całkowicie lub częściowo zniszczonym sklepieniem komory, w jamie zęba obecne masy martwicze lub zgorzelinowe.
Leczenie: antyseptyczne leczenie kanałowe, w razie konieczności resekcja, hemi- lub radisekcja lub ekstrakcja.

Bibliografia:
B. Arabska – Przedpełska, „Endodoncja – morfologia, diagnostyka, leczenie”

Komentarzy: 4

blank
Dodano 18.06.2012

dobra , słuchajcie prawie wszystko kumam ale mam pytanie co to znaczy ” resekcja” “Hemi- radisekcja ”
przetłumaczcie te pojęcia .
Z góry dziękuje

blank
Dodano 26.06.2012

Resekcja – zabieg ścięcia wierzchołka korzenia
Hemisekcja – zabieg przecięcia zęba wielokorzeniowego w obrębie korony i korzenia z usunięciem korzenia ze zmianą patologiczną i pozostawieniem reszty zęba.
Radektomia – zabieg polegający na odcięciu patologicznie zmienionego korzenia z pozostawieniem korony klinicznej (ząb wielokorzeniowy, np: usuwa się korzeń policzkowy bliższy zęba 16 z pozostawieniem korony nad usuniętym korzeniem)

to tylko bardzo uproszczone definicje, możesz dużo się na ten temat dowiedzieć z książek “chirurgii Stomatologicznej”. Polecam profesora Bartkowskiego.

blank
Dodano 23.01.2014

hey więc tak byłam u dentystki na tym leczeniu kanałowym i tak samo myślałam że będzie bolało umierałam ze strachu . Każdy mnie straszył że będzie bolało. A to gówno prawda nic a nic nie boli i miałam to robione bez znieczulenia . Tylko nie wiem czemu ale napuchł mi prawy policzek po tym leczeniu i nie wiem zastanawiam się czy nie iść do dentystki żęby mi dała coś na te opuchlizne ..proszę o jakieś rade jeśli ktoś to miał kiedykolwiek co z tym zrobić ?

blank
Dodano 28.09.2016

A jesli dentysta mowi ze jest zgorzel, a potem ze zab jeszcze jest zywy, czy to mozliwe? Czy to oznaxza ze niecala miazga jest jeszcze martwa? Czy co to oznacza…

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Wpisz wynik działania *

Czy
wiesz, że...
  • Dentysta rozpoczyna badania wstępnymi oględzinami, często poprzedzonymi słowami: Proszę powiedzieć "Aaaaa"
  • 60% Polaków deklaruje, że woli zażywać leki przeciwbólowe, w razie bólu zęba i przeczekać go, niż udać się do stomatologa.
  • Ludzie, którzy są praworęczny zazwyczaj żują pokarm na prawej stronie ust. Leworęczni - po lewej stronie.
FAQ
NEWSLETTER
Chcesz być na bieżąco i wiedzieć o najnowszysch zdarzeniach przed innymi? Zapisz się do naszego newslettera!

Menu

Zwiń menu >>
X
X
X