Do takiego wniosku doszedł zespół stomatologów z rosyjskiego Uniwersytetu RUDN.

Badacze przeanalizowali przebieg rehabilitacji 64 pacjentów z implantami zębowymi zainstalowanymi tylko po jednej stronie szczęki. Wykonano zdjęcie rentgenowskie zębów, zmierzono siły mięśni żyjących, a w niektórych przypadkach wykonano również badanie szczęk tomografem komputerowym. Wspomniane badania były przeprowadzane przed zabiegiem i 2 razy po nim – w ciągu jednego roku od zabiegu. Następnie uczestników poproszono o wypełnienie ankiet.

Strona, po której żujesz, ma znaczenie

Okazało się, że ponad 60% pacjentów zgłosiło, iż po wszczepieniu implantu dentystycznego doszło u nich do zmiany w dominującej stronie żucia. Badacze uznali, że mogło do tego dojść, ponieważ pacjenci po posadzeniu wszczepu w kości szczęki lub żuchwy powrócili do schematu żucia, do którego byli przyzwyczajeni wcześniej – zanim utracili ząb, który zastąpiony został implantem stomatologicznym.

Dlaczego przed zabiegiem osadzenia wszczepu żuli na niedominującej stronie? Powodem prawdopodobnie był ból zęba – tego zęba, który ostatecznie został usunięty i luka po nim wypełniona została implantem. Pacjent, chcąc uniknąć bólu, przerzucał żucie na stronę niedominującą, a wracał do starych nawyków, mając już osadzony implant.

Porównanie wyników tej grupy z pozostałymi pacjentami, którzy nie zgłaszali, że doszło u nich do zmiany w nawykach żucia, ukazało, że, u tych pierwszych notowano większą liczbę patologii tworzenia tkanki kostnej. Co więcej – w ciągu pół roku po zabiegu implantacji pacjenci ci wskazywali na 22% mniejsze przystosowanie do implantów niż pacjenci, u których nie zaszła zmiana w dominującej stronie żucia.

Uszkodzenie implantu zęba wskutek żucia – jak to możliwe?

Większość ludzi nie żuje pokarmu symetrycznie po obu stronach szczęki, ale wykorzystuje częściej lewą albo prawą część łuku zębowego. Staje się ona dominującą stroną żucia –  odbywa się tam 75% ruchów i nacisków związanych z procesem żucia. Strona taka może zostać zmieniona na drugą – na przykład z powodu dyskomfortu odczuwanego wskutek wspomnianego bólu zęba.

Ponieważ przyzwyczajenie się do implantu dentystycznego zajmuje około 3-4 miesiące, w tym czasie może dojść do zmian w obciążeniu zębów. W efekcie przełoży się to na obciążenia implantu większe niż te, które były brane pod uwagę podczas doboru wszczepu i planowania zabiegu. I konsekwencją tego może być uszkodzenie implantu.

Źródło: https://www.eurekalert.org/multimedia/pub/249248.php

Post Zmiana dominującej strony żucia nasila ryzyko uszkodzenia implantów dentystycznych pojawił się poraz pierwszy w Dentysta.eu - Marcin Krufczyk.

Choć to zabieg dość prosty, nie zawsze możliwe jest jego przeprowadzenie. Powodem są przeciwwskazania. Zlekceważenie ich może doprowadzić do groźnych, nawet zagrażających życiu powikłań – wie o tym (a przynajmniej wiedzieć powinien) każdy specjalista chirurg szczękowy. Powikłania są pokłosiem nieprzestrzegania pewnych zasad i/lub niepowiadomienia lekarza o kwestiach, które mogą mieć wpływ na przebieg zabiegu ekstrakcji zęba. Niepowiadomienie lekarza stomatologa zwykle wynika z niewiedzy pacjentów, że określone zaszłości bądź fakty/zmiany dotyczące funkcjonowania ludzkiego organizmu, które istnieją/dzieją się obecnie i pozornie nie są związane ze zdrowiem jamy ustnej, mogą mieć wpływ na przeprowadzenie zabiegu usunięcia zęba lub stać się przyczyną wspomnianych powikłań.

Jakiś czas temu pisaliśmy już na Dentysta.eu o przeciwwskazaniach do ekstrakcji zębów, ale temat obecnie wymaga uaktualnienia, gdyż do listy czynników i sytuacji, kiedy usuniecie zęba jest wykluczone lub możliwe warunkowo, dopisano nowe punkty.

Rodzaje przeciwwskazań do ekstrakcji zęba

Przeciwwskazania do usuwania zębów dzielimy na dwie grupy:

• bezwzględne – kiedy ekstrakcja zęba jest wykluczona;
• względne (miejscowe lub ogólnoustrojowe) – gdy ekstrakcja jest możliwa, ale konieczne jest uprzednie przygotowanie pacjenta do zabiegu (okres przygotowań może obejmować kilka godzin, dni, a nawet tygodni czy miesięcy).

Przeciwwskazania bezwzględne:

• ząb zlokalizowany w pobliżu guza nowotworowego lub bezpośrednio w guzie;
• ząb zlokalizowany w naczyniaku krwionośnym (nowotwór łagodny);
• aktywna kuracja bisfosfosnianami (leki takie, jak Pamifos, Aredia, Difosfen, Zometa, Bonefos, Actonel);
• radioterapia w obrębie głowy i szyi – ponieważ utrudnia gojenie się ran i upośledza ochronę odpornościową oraz może być powodem osteoradionekrozy, której objawem są owrzodzenia lub martwice dotykające kość szczęki i otaczające ją miękkie tkanki. Jeśli wskutek usuwania zęba pojawi się bakteriemia (wzrost liczby bakterii w krwiobiegu), przy osłabionej odporności może to poskutkować nawet sepsą (posocznicą). Ekstrakcji zębów nie wykonuje się w trakcie radioterapii w okolicy głowy i szyi oraz w okresie co najmniej 6 miesięcy od jej zakończeni. (patrz przypisy).

Przeciwwskazania względne miejscowe:

• szczękościsk;
• opryszczka;
• CUS (ang. Chronic Ulcerative Stomatitis), czyli przewlekłe wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej (występuje głownie u kobiet po 40. roku życia);
• zęby znajdujące się w obszarze napromieniania podczas radioterapii.

Przeciwwskazania względne ogólnoustrojowe:

• białaczka (leukemia);
• hemofilia;
• niedokrwistość niedobarwliwa (niedobór hemoglobiny, żelaza);
• anemia;
• małopłytkowość (skaza krwotoczna);
• choroby o podłożu psychicznym (padaczka, wzmożona agresja, dentofobia itd.);
• cukrzyca;
• choroby serca (przebyty zawał mięśnia sercowego, przebyty stan przedzawałowy, arytmia, dusznica bolesna, kardiomiopatia, okres rekonwalescencji po przebytym zabiegu kardiochirurgicznym itd.);
• nadciśnienie tętnicze;
• choroby wątroby (cytomegalia, WZW typu A, B, C, marskość wątroby itd.);
• choroby nerek (nerczyca, torbielowatość nerek, nowotwory nerek itd.);
• choroby reumatyczne;
• nadczynność tarczycy;
• ciąża – jeśli ekstrakcja jest konieczna, zaleca się ją przeprowadzić dopiero po I trymestrze i unikać usuwania zęba w III trymestrze;
• miesiączka;
• przyjmowane leki rozrzedzające krew (np. acenokumarol, warfaryna) – leki przeciwzakrzepowe zmniejszają zdolność krwi do krzepnięcia, dlatego podczas ekstrakcji zęba zwiększa się ryzyko krwotoku i mogą powstać trudności z zahamowaniem nawet niewielkich krwawień;
• ostre infekcyjne zapalenie dziąseł lub okołokoronowe;

Ważne!

• W przypadku chorób ogólnych zakaźnych typu grypa, angina czy nawet lekkie zatrucie pokarmowe lub w razie zaostrzenia się niezakaźnych przewlekłych schorzeń, przed planowaną ekstrakcją zęba niezwłocznie trzeba zgłosić się do lekarza rodzinnego i/lub internisty celem przeprowadzenia wnikliwej konsultacji medycznej. Zły stan zdrowia ogólnego może być powodem niedopuszczenia do zabiegu, a w niektórych sytuacjach ekstrakcja zębów – jeśli jest konieczna i możliwa – musi być wykonywana w warunkach szpitalnych, pod czujnym okiem lekarzy innych specjalizacji medycznych (anestezjolog, kardiolog, diabetolog, pulmonolog itd.).
• Jeśli pacjent przyjmuje leki przeciwzakrzepowe, przed ekstrakcją zęba powinien przedstawić stomatologowi aktualny wynik badania INR (ang. International Normalized Ratio – znormalizowany czas protrombinowy), który niesie informację na temat krzepliwości krwi. Im jest on wyższy, tym krew krzepnie wolniej – konsekwencje to zwiększone ryzyko krwawień i trudności z zahamowaniem krwotoków.

Przypisy:
https://dentonet.pl/jakie-sa-przeciwwskazania-do-ekstrakcji-zeba/#gref
https://www.slideshare.net/UDDent/la-exodontia-2009
Med Tour Press – Współczesna stomatologia wieku rozwojowego Otwock 2017.
Dorota Olczak-Kowalczyk; Joanna Szczepańska; Urszula Kaczmarek.: Współczesna stomatologia wieku rozwojowego. Otwock 2017. Wydanie I.
ISBN 978-83-87717-26-1.

Post Przeciwwskazania do ekstrakcji zębów – uaktualnienie pojawił się poraz pierwszy w Dentysta.eu - Marcin Krufczyk.

U dentysty

Kły wampira możesz uzyskać na kilka sposobów – w zależności od tego, w jakim stanie masz uzębienie, ile jest w tobie fantazji własnej lub jak zasobny masz portfel:

• Licówki – możesz poprosić o wykonanie „wampirzych” licówek tymczasowych na kły Jeśli i tak planujesz nałożyć na zęby licówki, kwestię stylizowanych, tymczasowych ich wersji możesz omówić podczas wizyty u stomatologa. Możesz też zawczasu umówić się z dentystą na zakładanie właściwych licówek bezpośrednio po Halloween – aby po tym dniu nie straszyć już nikogo kłami nie z tej ziemi.
• Protezy zębowe – jeśli uniwersalny hollywoodzki uśmiech z równiutkich, błyskających bielą sztucznych zębów nie jest twoim marzeniem, bo jesteś indywidualistą (do tego – odważnym), możesz skusić się na protezę dentystyczną, dzięki której uzyskasz uśmiech w stylu hrabiego Drakuli. Rozwiązanie takie starannie przemyśl – bo Halloween jest raz w roku, a sztuczne zęby będziesz ukazywać w uśmiechu lub podczas rozmowy wielokrotnie każdego dnia i przed rozmaitymi osobami. Niektórzy mogą być zaskoczeni widokiem ekstrawaganckiego uzębienia…
• Bonding – polega na pokryciu powierzchni uprzednio opiłowanego zęba kompozytem. Jeśli trafisz na utalentowanego dentystę, może „wyczarować” kły wampira z twoich własnych.
• Tatuaż nazębny – to koronka z malowidłem nakładana na szkliwo. Wymyślasz, co chcesz mieć na zębie (na Halloween najtrafniej byłoby zamalować końcówki kłów krwistą czerwienią) i zamawiasz koronkę, którą dentysta nakłada ci w gabinecie. Po Halloween zgłaszasz się do stomatologa na starcie tatuażu z koronki (dentysta użyje do tego wiertła gumowego i proszku ściernego). W efekcie masz odrestaurowany ząb w naturalnym kształcie i kolorze.
• Grillz – tzw. zderzak na zęby. To wykonana wg indywidualnego projektu szyna, którą nakłada się na łuk zębowy. Z uwagi na jej konstrukcję oraz negatywny wpływ na tkanki jamy ustnej, zaleca się zakładanie jej tylko na kilka godzin – z tego powodu na Halloween pasuje, jak ulał.

Samodzielnie

Sposobów na wykonanie zębów wampira lub zombie jest wiele. Wszystkie są tymczasowe i można z nich skorzystać nawet dosłownie tuż przed wyjściem na halloweenową peregrynację. Tylko ostatnia metoda, którą podajemy, umożliwia osiągnięcie trwałych efektów; ponadto, aby je uzyskać, trzeba się mocno postarać. Z tego powodu omawiamy ten sposób na samym końcu.

• Kupne akcesoria – sztuczne zęby na Halloween należy umocować na kleju – ale uwaga: tylko tym, którego używa się do protez! Absolutnie nie wolno stosować kleju nieprzeznaczonego do użytku w jamie ustnej – nawet, jeśli sztuczne zęby będziesz przyklejać na krótką chwilę. Przed zastosowaniem kleju wyszczotkuj zęby i dokładnie wypłucz jamę ustną. Po odklejeniu kłów wampira również dokładnie umyj jamę ustną.
• Samodzielne wykonanie – kły można przygotować np. z tipsów przyciętych do pożądanego kształtu, z zębów widelczyka jednorazowego lub z ponacinanej skórki pomarańczy (w uśmiechu widoczna powinna być jasna strona skórki, tzw. albedo). Jeżeli decydujesz się na tymczasowe umocowanie przy użyciu kleju, zastosuj – jak wyżej – tylko produkt przeznaczony do użytku w jamie ustnej.
• Lakier do zębów – specjalnie przystosowany do użytku w jamie ustnej produkt dostępny w wielu kolorach i odcieniach, przeznaczony jest do tymczasowej koloryzacji szkliwa. Usuniesz go podczas szczotkowania tradycyjną pastą do zębów. Uwaga: w żadnym wypadku nie stosuj na zęby lakieru do paznokci!
• Tabletki demaskujące nalot nazębny – szkliwo nabierze wyrazistego koloru (na szczęście – tymczasowo) pod warunkiem, że będzie… brudne. Im brudniejsze, tym lepiej, bo kolor będzie bardziej intensywny. Nie zachęcamy cię, rzecz jasna, do zaniedbywania higieny jamy ustnej, ale jeśli planujesz wieczorem w Halloween stać się prawdziwym postrachem, nie szczotkuj zębów po porannym posiłku, najlepiej przekąś kilka oblepiających zęby cukierków, a tuż przed wieczornym spacerem zastosuj tabletkę wybarwiającą nalot. I koniecznie po jej zastosowaniu uśmiechaj się szeroko. Ale kiedy wrócisz do domu z torbą słodyczy zdobytych w ramach okupu, zdecydowanie zakończ dobry czas dla bakterii próchnicy, czyli wyszczotkuj zęby.
• Efekty trwałe – aby je osiągnąć, potrzeba kilku lat starannego… zaniedbywania higieny jamy ustnej. Nie szczotkuj zębów (albo czyń to byle jak i najrzadziej, jak się da), nie odwiedzaj dentysty, nie usuwaj gromadzącego się kamienia nazębnego. Jeśli wykażesz się żelazną konsekwencją, gwarantowane, że po kilku latach twoje zęby nie będą potrzebować ani akcesoriów do charakteryzacji, ani tabletek wybarwiających: twój uśmiech będzie bliźniaczo podobny do uśmiechu zombie. UWAGA: zdecydowanie NIE polecamy podejmowania starań o uzyskanie tak spektakularnego, choć w 100% naturalnego efektu. Jeśli jednak już ktoś rozpoczął opisaną procedurę, a chce przywrócić uśmiech do stanu wyjściowego (lub nadać mu lepszy wygląd), zapraszamy do odwiedzenia gabinetu Dentysta.eu.

Halloween i zęby: unikaj zagrożeń!

• W noc strachów największym zagrożeniem dla twoich zębów są… słodkie okupy. Szczególnie cukierki lepkie, ciągnące się, kwaśne, musujące. Za sprawą dwóch pierwszych typów w jamie ustnej tworzą się warunki perfekcyjnie odpowiadające preferencjom bakterii próchnicy. Cukierki kwaśne i musujące sprzyjają erozji szkliwa. To oczywiste, że nie będziesz myć zębów po każdej porcji zjedzonych w Halloween łakoci. Warto jednak zmniejszyć szkodliwą moc słodyczy. Możesz to zrobić w bardzo prosty sposób: przepłukując jamę ustną czystą, niegazowaną wodą po każdej słodkiej przekąsce.
• Jeśli w ramach okupu dostaniesz orzechy w skorupkach, pamiętaj, że ludzkie zęby to nie dziadek do orzechów. Dlatego z konsumpcją tej niezaprzeczalnie zdrowszej od cukierków zdobyczy wstrzymaj się do powrotu do domu.

Halloween i zęby: korzystaj, ile można!

• Z uwagi na zdrowie zębów halloweenowe zawołanie „Cukierek albo psikus” zamień na „Czekolada albo psikus”. Wybieraj gorzką wersję tego smakołyku: ma niewielką ilość cukru, za to sporo fosforu (składnik kości i szkliwa) oraz antyutleniaczy i przede wszystkim: teobrominę. Wykazano, że alkaloid ten zwiększa potencjał remineralizacyjny, wpływając w ten sposób na wzmocnienie szkliwa. Nie wyjaśniono na razie mechanizmu tego zjawiska, ale może należałoby go szukać w kwasowym charakterze teobrominy. Kęs bogatej w ten alkaloid ciemnej czekolady powoduje, że pH w jamie ustnej obniża się (ale nie na tyle, aby szkliwo uległo zmiękczeniu). To sprzyja uwolnieniu jonów fluorkowych, zmagazynowanych w ślinie. W ten sposób, zanim zdążą zadziałać kwasy wytworzone przez bakterie próchnicy, fluor już chroni szkliwo. Gorzka czekolada zawiera też sporo taniny – ten naturalny garbnik znakomicie spowalnia odkładanie się kamienia nazębnego i również ogranicza aktywność bakterii.

Tak, gorzka czekolada to zdecydowanie najlepszy okup zdobyty podczas Halloween.

• Element, który nieodłącznie towarzyszy obchodom Halloween – dynia, jest skarbnicą zdrowia dla tkanek jamy ustnej. Jeśli przygotowujesz latarnię z dyni, wykorzystaj miąższ i pestki. Miąższ zawiera mnóstwo karotenoidów – w tym odmiany alfa i beta, które w organizmie przekształcane są w witaminę A, odpowiedzialną za zdrowie śluzówki jamy ustnej. Jest też rezerwuarem dużych ilości wapnia, fluoru i fosforu – najważniejszych składników szkliwa. Pestki z dyni upraż i traktuj jak najzdrowsze chrupki. Zawierają bowiem cenne kwasy tłuszczowe oraz duże ilości witamin: E, z grupy B oraz A i D. Witamina E wraz z witaminą A wspomaga zachowanie młodości tkanek miękkich jamy ustnej. Dzięki witaminie D może zachodzić wchłanianie wapnia zawartego w pożywieniu. Cała dynia zawiera też mnóstwo witaminy C – dzięki jej właściwościom wzmacniającym odporność i kondycję ścian naczyń krwionośnych z twoich ust nie pocieknie krew nawet w Halloween.

Post Zęby na Halloween – podpowiadamy, jak zrobić pojawił się poraz pierwszy w Dentysta.eu - Marcin Krufczyk.

Piercing (jak nazywa się sztuka umieszczania kolczyków w nietypowych obszarach ciała) jest wyjątkowo niebezpieczny dla delikatnej śluzówki jamy ustnej i zębów. Nie ma znaczenia, czy kolczyki umieszczane są na języku, na wargach, w policzku, podobnie jak to, czy ozdoba wykonana jest z metalu lub z syntetyku W każdym przypadku mogą pojawić się:

• Ułamania zębów i uszkodzenie szkliwa – wynikają z systematycznego uderzania biżuterią o powierzchnię zęba lub pocierania po niej. Po pewnym czasie może dojść do miejscowego osłabienia zewnętrznej warstwy mineralnej zęba, pęknięć szkliwa (konsekwencją jest rozwój próchnicy w tych mikroszczelinach) i odłamania fragmentu zęba.
• Nadwrażliwość zębów – pocieranie kolczykiem po zębach ściera szkliwo i odsłania ujścia kanalików zębinowych. Skutkiem jest nadmierne odczuwanie bodźców fizycznych i chemicznych (ciepła, zimna, smaku kwaśnego, słodkiego).
• Uszkodzenie dziąseł, obniżenie się ich linii i paradontoza – uszkodzenie delikatnej tkanki dziąsłowej powoduje stan zapalny, który – o ile drażnienie kolczykiem jest stałe – nie ulega zagojeniu, ale może się powiększać, obejmując coraz głębiej położone tkanki. Jeśli dojdzie do obniżenia się linii dziąseł, odsłonięte zostają wrażliwe i pozbawione ochrony szyjki zębowe. Pojawiają się wtedy: nadwrażliwość zębów i zmiany próchnicze. Nieleczone stany zapalne w dziąsłach i obniżająca się linia dziąseł mogą skutkować pogłębianiem się kieszonek dziąsłowych i zmianami chorobowymi w przyzębiu – z paradontozą włącznie.
• Ostre i przewlekłe stany zapalne śluzówki jamy ustnej z nowotworem włącznie – permanentne drażnienie wyściółki jamy ustnej w jednym miejscu i niedający się zaleczyć stan zapalny wokół miejsca przekłucia na języku mogą być czynnikami uruchamiającymi transformację zdrowych komórek w nowotworowe. Skutkiem ostatecznym może być zatem rak jamy ustnej lub języka.

Piercing jest szczególnie niebezpieczny dla:

• zębów z osłabionym szkliwem oraz w sytuacji, gdy w jamie ustnej toczą się procesy zapalne wywołane przez zakażenie drobnoustrojami albo będące skutkiem chorób ogólnoustrojowych;
• osób z obniżoną odpornością, np. po chemioterapii;
• kobiet w ciąży i przed porodem – jeśli ozdoby wykonane są z metali nieszlachetnych lub – co gorsza – z pośledniej jakości syntetyków, mogą uwalniać się z nich toksyczne cząstki, szkodliwe dla rozwijającego się dziecka. Kolczyki osadzone w jamie ustnej najlepiej wyjąć przed porodem, ponieważ akcja przychodzenia dziecka na świat wymaga od przyszłej mamy wielkiego wysiłku i skupienia na rodzącym się potomku a nie na tym, aby nie uszkodzić sobie zębów kolczykiem podczas kolejnego bolesnego skurczu.

Post Niebezpieczna biżuteria w jamie ustnej pojawił się poraz pierwszy w Dentysta.eu - Marcin Krufczyk.

Dentyzm – kaprys nowomody czy światopogląd?

Ponoć zjawiska oficjalnie nienazwane nie istnieją, ale dentyzm temu przeczy. Polaków wędrówki po gabinetach stomatologicznych to fakt. Dentyzm w naszym kraju to już nie trend niszowy a jeszcze nie tak masowy, jak np. w USA. Dlatego nie jest – jeszcze – zagrożeniem dla popularności lidera wśród kierunków zachowań kulturowych, czyli shoppingu, ale już (!) zainteresowanie nim można porównywać do tego, jakim cieszy się clubbing czy churching. Osobie, która stomatologa odwiedza raz na kilka lat i nie połknęła jeszcze „bakcyla” robienia dla swojego uzębienia znacznie więcej ponad standardowe leczenie próchnicy, wędrówka po gabinetach stomatologicznych podejmowana z chęci uzyskania uśmiechu jak z żurnala, może wydawać się co najmniej dziwna. Ci, którzy pierwszą fazę dentyzmu mają za sobą, wiedzą, że odbywanie wizyt u dentysty potrafi wciągać tak samo, jak cotygodniowe eskapady do sklepów, nocnych klubów czy odbywane najczęściej z tą samą częstotliwością wizyty w kościołach. W clubbingu trudno doszukiwać się głębszej idei, bo pasjonatów tego trendu łączy chęć świetnej zabawy, bycia na topie i na czasie i tzw. bywania. Shopping poprzez „polowanie” na produkty materialne ma zaspokoić chęć posiadania i instynkt łowiecki, a churching – o filozofii głębszej, bo dotykającej spraw wiary – poprzez poszukiwanie najlepszej dla siebie świątyni, umożliwia poznanie wielu miejsc i zwyczajów w nich panujących. Gdyby spojrzeć na dentyzm przez pryzmat tych trzech nurtów, dałoby się w Polaków wędrówce po gabinetach dostrzec podobieństwo do każdego z wymienionych trendów: ponieważ pacjenci praktykujący dentyzm chcą MIEĆ piękny uśmiech, BYĆ cool i korzystać z najlepszych rozwiązań, a chęć ta wynika coraz częściej z głębokiej WIARY, że każda wizyta u dentysty to inwestycja we własne zdrowie i świetne samopoczucie.

Mentalność do unowocześnienia

Kompleksowe odrestaurowanie zaniedbanej urody uśmiechu jest kosztowne. Z tego powodu wydawać by się mogło, że systematyczna troska o zęby i regularne wizyty u dentysty powinny leżeć u podstaw działań podejmowanych przez tych, którym własny piękny uśmiech leży na sercu. Nic bardziej mylnego. Wielu stomatologów obserwuje zjawisko zupełnie inne: spora część pacjentów zgłasza się do gabinetu raz na kilka lat, aby wykonać generalny „remont” w jamie ustnej i zapomnieć o dentyście na kolejne lata. A przynajmniej do czasu poważniejszej awarii uzębienia.

Z ankiety „Uśmiech a status społeczny” przeprowadzonej w latach 2011-2013 przez portal Dentysta.eu wynika, że czynnik ekonomiczny to tylko jeden z elementów ograniczających popularność systematycznych wędrówek po gabinetach stomatologicznych. Dzięki przytoczonemu badaniu wiemy, że wzrost popularności dentyzmu w naszym kraju hamowany jest między innymi przez mentalność Polaków: bowiem wszyscy ankietowani – i to niezależnie od tego, jak oceniają kondycję i piękno własnego uzębienia – wierzą, że uroda uśmiechu to ważny element w kontaktach międzyludzkich, ale zaledwie 1/3 byłaby skłonna byłaby zostawić kilka tysięcy złotych w gabinetach stomatologicznych, aby móc poszczycić się uśmiechem marzeń.

Iskra zapalna

Polak zachowuje się jak ser szwajcarski, ponieważ do naprawy i upiększenia własnego uzębienia najczęściej długo dojrzewa i bywa, że proces ten jest na tyle powolny, że skutkuje powstaniem dziur – oczywiście w zębach. Jednak każdy rozsądny wcześniej czy później wpada w fazę chęci poprawienia urody lub kondycji swojego uśmiechu na różne sposoby: od leczenia zębów, poprzez wybielanie, wymianę protez na lepsze i nowocześniejsze, aż po dentystyczne zabiegi anti-aging w jamie ustnej. Przyczyn takiego zachowania mogą być setki, lecz najczęściej są to bardzo istotne z punktu widzenia konkretnej osoby zdarzenia losowe, które dopiero mają nadejść albo też okoliczności przeszłe, które miały poważny wpływ na życie osobiste lub zawodowe: poszukiwania „drugiej połówki”, ślub i wesele (własne lub kogoś bliskiego), poszukiwanie pracy czy zmiana stanowiska zawodowego i wynikające z tego częstsze kontakty z mediami czy kontrahentami. Peregrynację po gabinetach stomatologicznych Polacy potrafią jednak podjąć również z zupełnie zaskakujących przyczyn, jak chociażby z chęci zmiany kształtu kłów czy szerokości diastemy. Jak widać, każdy powód jest dobry, aby zacząć odwiedzać gabinety stomatologiczne. Dla wielu wędrówka taka z czasem staje się prawdziwym hobby, jednym z najzdrowszych i uprawianym przez całe życie.

W miarę jedzenia apetyt rośnie

Zachowania Polaków dotyczące wędrówek po gabinetach stomatologicznych nie różnią się od obserwowanych u pacjentów dentystów w krajach, gdzie i usługi stomatologiczne, i wymagania klientów stoją na wysokim poziomie. Co więcej: w naszym kraju, podobnie jak w innych, można mówić o dentyzmie dla nowicjuszy i zaawansowanych. Działania tych pierwszych skupiają się na poszukiwaniu najlepszego dentysty, ortodonty czy protetyka oraz na wyborze gabinetu, który z jakichś powodów uznany zostaje za ten najwłaściwszy (bo najładniejszy, z najbardziej uprzejmą obsługą, szeroką ofertą podstawową, itp.). Bywa, że pacjentowi, który połknął „bakcyla” dentyzmu, jak każdemu hobbyście, systematyczne chodzenie do stomatologa i słyszenie w kółko po przeglądzie, że zęby są zdrowe, przestaje w pewnym momencie wystarczać. Taka osoba często wkracza w dentyzm zaawansowany, czyli kieruje swoje zainteresowanie ku usługom wysoko specjalistycznym i nowinkom. Jeśli dotychczas odwiedzany gabinet takich usług nie zapewnia, pacjent zaczyna kolejną wędrówkę po dentystach i szuka tak długo, aż znajdzie to, czego chce.

Z obserwacji zachowań polskich pacjentów wynika, że wędrowanie po gabinetach dentystycznych, zjawisko nabierające w naszym kraju rozmachu, choć nadal oficjalnie nienazwane, to coś więcej niż tylko sezonowa ciekawostka w modnym stylu życia. To nowy, „politycznie poprawny” dla II dekady XXI wieku nurt, który ma moc kształtowania zdrowego światopoglądu i – miejmy nadzieję – z czasem zmieni Polaków w naród uśmiechnięty bez przerwy (między zębami ;)).

Post Dentyzm, czyli wędrówka po stomatologach :) pojawił się poraz pierwszy w Dentysta.eu - Marcin Krufczyk.

Czy rzeczywiście czynnik ekonomiczny ma decydujące znaczenie w podejmowaniu decyzji o poddaniu się zabiegom stomatologicznym opłacanym z własnej kieszeni? A może mają z tym coś wspólnego inne elementy, jak na przykład podejście do życia lub aktywność zawodowa? Postanowiliśmy to sprawdzić i przeprowadziliśmy trwające dwa lata badanie „Uśmiech a status społeczny”.

Wyniki okazały się bardzo interesujące i ujawniły szereg zależności; między innymi dotyczących statusu materialnego i chęci wydawania sporych kwot na zachowanie urody i zdrowia uśmiechu. Odsłoniły też głębszą warstwę problemu troski o jakość uśmiechu – odnoszącą się nie do samego statusu, ale do mentalności społecznej. Poznajmy zatem fakty.

Aby poznać odpowiedzi na pytania dotyczące powiązań między zarobkami a urodą uśmiechu, przygotowaliśmy ankietę „Uśmiech a status społeczny”.
Ankietę, dostępną online, można było wypełniać od maja 2011 r. do maja 2013 r. Pierwszą osobą, która oddała w tym okresie swój głos, okazał się młody mężczyzna, a ostatnią – o kilka lat starsza od niego kobieta.

We wskazanym okresie w sumie ankietę wypełniło 3039 osób z Polski i zagranicy, przy czym przeważającą grupą respondentów okazały się panie (2679 głosów), stanowiąc ponad 88% odpowiadających. Badanie kierowane było do osób w różnym wieku: od poniżej 10 lat do powyżej 60, w przedziałach pięcioletnich – dla respondentów do 30 roku życia – i dziesięcioletnich dla respondentów starszych.

Najliczniej ankietę wypełnili mieszkańcy województw (kolejno): śląskiego, małopolskiego i wielkopolskiego. Respondentów z zagranicy było 33, czyli ok. 0,01% ogółu.

Na początek zainteresowało nas, kiedy wykonywane jest szczotkowanie, oraz zależności między tym, ile razy dziennie myje się zęby, a wiekiem, wykształceniem, statusem zawodowym i aktywnością na rynku pracy, podejściem do życia i kontaktami interpersonalnymi na gruncie profesjonalnym. Wyniki ankiety przyniosły wyjątkowo ciekawe spostrzeżenia.

Pory szczotkowań wypadły dobrze, ponieważ prawie 70% ankietowanych zadeklarowało, że myje zęby po kolacji, 47% respondentów szczotkuje uzębienie po śniadaniu, a o 2% więcej sięga po przybory do czyszczenia zaraz po przebudzeniu się. Tylko 6% badanych przyznało, że myje zęby po każdym posiłku.

Niezależnie od wieku, ankietowani deklarowali najczęściej, że zęby myją 2 razy w ciągu doby, czyli zalecaną przez stomatologów minimalną liczbę razy.

Wykres zależności wieku i liczby szczotkowań dziennie pokazuje nam dość ciekawą sytuację: okazuje się, że odsetek osób z krańcowych przedziałów wiekowych, czyli bardzo młodych (w wieku 10-15 lat) i najstarszych (powyżej 60 roku życia) względem konkretnej ilości szczotkowań jest podobny, ale w tym porównaniu –  uwaga – tylko seniorom (powyżej 60 roku życia) zdarza się nie myć zębów wcale. Ignorowanie szczotkowania zdarza się jednak nie tylko najstarszym ankietowanym, ale – co jest bardzo niepokojące – osobom z innych przedziałów wiekowych także. Młodzi (do 15 roku życia) wypadają zatem bardzo dobrze w porównaniu z resztą badanych, bo nie zdarzają się tu przypadki niemycia zębów. Grupa wiekowa poniżej 10 lat wypadła w naszej ankiecie wzorcowo, jednak uzyskane 100% dla szczotkowania 2x w ciągu doby jest zasługą oddania zaledwie jednego głosu (co niesie wprawdzie ze sobą nadzieję, że najmłodsze pokolenie będzie o zęby dbać, ale nie może być uznawane za wynik statystycznie miarodajny).

W tym zestawieniu zwraca uwagę gwałtowny spadek dwukrotnego i częstszego szczotkowania u osób powyżej 60 roku życia w porównaniu do osób o zaledwie kilka lat od nich młodszych, bo z przedziału wiekowego 55-60 lat. Czy ma to związek z przejściem na emeryturę? Nie, co widać na wykresie następnym, obrazującym zależność między liczbą szczotkowań, a aktywnością zawodową.

Widać, że częściej to rencistom, bezrobotnym i uczącym się zdarza się szczotkować zęby mniej niż 2x dziennie niż emerytom. W grupach: rencistów, emerytów oraz osób deklarujących „inne” w odpowiedzi na pytanie: Czym się zajmujesz?, trafia się największy odsetek odpowiedzi skrajnych:  nie myję zębów wcale i – uwaga – myć zęby częściej niż 3x w ciągu doby. Niestety, w każdej grupie aktywności zawodowo-edukacyjnej zdarzają się osoby, które nie myją zębów wcale, choć częściej zdarza się to wśród pracujących niż uczących się czy studiujących.

Wyniki badania zależności między częstością szczotkowania zębów w odniesieniu do wykształcenia niosą ważną informację: że niezależnie od tego, czy ukończyło się podstawówkę czy studia wyższe, zdarzają się ankietowani deklarujący niemycie zębów, przy czym im poziom wykształcenia wyższy, tym więcej osób szczotkuje zęby przynajmniej raz dziennie, a posiadacze dyplomów akademickich najczęściej ze wszystkich badanych grup myją zęby nawet i więcej niż 3-krotnie w ciągu doby.

Nastawienie do życia, jak się okazuje, ma spory wpływ na częstość szczotkowania: wśród tych, którzy myją zęby ponad 3x dziennie najwięcej jest optymistów. Pesymistów z kolei najczęściej spotyka się w gronie osób nie myjących zębów wcale. Z zestawienia widać też, że optymizm idzie w parze ze zwiększeniem liczby szczotkowań.

Zwykło się przyjmować, że to kobiety troskliwiej dbają o urodę uśmiechu; i rzeczywiście: z wykresu poniżej wyraźnie wynika, że zdecydowanie więcej pań niż panów częściej w ciągu doby szczotkuje zęby, w dodatku kobiety częściej też myją zęby dwu- i trzykrotnie na dzień. Niepokojące jest, że panowie dwa razy częściej niż panie szczotkują zęby zaledwie jeden raz na dzień i zdecydowanie częściej niż przedstawicielkom płci pięknej zdarza się im nie myć zębów wcale. Odsetek kobiet nie szczotkujących zębów ani razu w ciągu doby jest znikomy.

Wyniki te, w odniesieniu do wykresu nr 6 badającego zależność liczby szczotkowań i nastawienia do życia sugerują, że to kobiety są większymi optymistkami – bo częściej szczotkują zęby. Tymczasem tak nie jest, co obrazuje wykres nr 8 – poniżej: większy optymizm deklarują panowie, natomiast kobiety są większymi realistkami i większy ich odsetek wskazuje na pesymistyczne podejście do życia w porównaniu do mężczyzn.

Co zatem motywuje kobiety do częstszego szczotkowania? Raczej nie jedynie kontakty z innymi ludźmi w pracy, bo to mężczyźni deklarują, że zdecydowanie częściej natykają się na innych w czasie wykonywania obowiązków zawodowych (osoby nowo poznane albo też stałych współpracowników) przy jednocześnie większym odsetku osób aktywnych zawodowo w porównaniu do pań. Widać to na wykresie nr 9.

Możliwe, że kobiety myją zęby częściej, ponieważ ponad 70% z nich uważa, że piękny uśmiech jest ważny nie tylko na stanowiskach związanych z kontaktem z ludźmi. To samo twierdzi o ok. 14% mniej mężczyzn – co ujawnia wykres nr 10 – poniżej. Z tego zestawienia wynika również, że mężczyźni prawie dwukrotnie częściej od kobiet są przekonani, że ładny uśmiech ma znaczenie w tylko kontaktach zawodowych.

Zestawiając liczbę szczotkowań dziennie z przekonaniem o ważności uśmiechu w kontaktach zawodowych (Wykres 11) okazało się, że ponad 60% ankietowanych, którzy zęby myją 1,2 lub 3  razy dziennie, uważa, iż uśmiech jest ważny nie tylko na stanowiskach związanych z kontaktami z innymi osobami. Ciekawostka: ponad 1/3 osób, które nie myją zębów wcale, jest przekonana, że ładny uśmiech odgrywa ważną rolę tylko w zawodowych kontaktach z innymi ludźmi. Z kolei w grupie, która szczotkuje zęby więcej niż 3 razy dziennie, ponad 70% uważa, że ładny uśmiech przydaje się również poza zawodowymi kontaktami z innymi ludźmi – to wyjaśniałoby, dlaczego myją zęby tak często.

Wydawać by się mogło, że osoby niemyjące zębów wcale nie będą miały kontaktu z klientem. Nic bardziej mylnego, co widać na wykresie 12: prawie 60% z nich ma w swojej pracy codziennie kontakt z innymi ludźmi (w tym ponad 35% styka się nowo poznanymi osobami). Dane te szokują – szczególnie w odniesieniu do informacji, których dostarczają dalsze wykresy: 13 i 17.

Piękny uśmiech na pewno przydaje pewności siebie – o tym respondenci są przekonani w zdecydowanej większości i niezależnie od tego, jak sami oceniają swój uśmiech w skali od 1 (beznadziejny) do 6 (idealny). Widać to na wykresie 13. Warto zwrócić uwagę, że posiadacze uśmiechu idealnego najczęściej uważają, że nie wpływa on na poczucie pewności siebie. Obrazuje to wykres poniżej:

Należałoby oczekiwać zatem, że piękny uśmiech może być argumentem przetargowym w staraniach o zdobycie dobrej pracy i poprawę poziomu materialnego. Większość respondentów w naszej ankiecie nie miała statusu pracodawcy, ale to właśnie ci, którzy pracodawcami nie są, częściej przygotowują swój uśmiech przed rozmową kwalifikacyjną – co widać na wykresie 14. Wśród osób, które deklarowały, że są pracodawcami, aż 45% przyznało, że nie przygotowuje swojego uśmiechu przed spotkaniem na rozmowie kwalifikacyjnej. To o ok. 20% więcej niż w grupie badanych, którzy pracodawcami nie są.

Na wykresie 15 widzimy z kolei, że to głównie pracodawcy (ponad 60% ankietowanych) deklarują, że woleliby przebywać z ludźmi mającymi piękny uśmiech – co obrazuje wykres poniżej.

Interesująca jest także zależność obrazowana wykresem 16 między przygotowywaniem swojego uśmiechu do rozmowy kwalifikacyjnej a zwracaniem uwagi na uśmiech partnera. Widać tu wyraźną korelację: ci, którzy nie dbają o przygotowanie uśmiechu przed rozmową, dwukrotnie częściej deklarują również, że nie zwracają uwagi na uśmiech partnera.

Tymczasem zęby są elementem drugim w kolejności po oczach, na który ankietowani wskazywali w pytaniu wielokrotnego wyboru o to, na co zwracają uwagę podczas rozmowy. Wykres 17 ilustruje, że na oczy zwraca uwagę 82% badanych, natomiast na zęby – dokładnie 20% mniej. Dopiero w dalszej kolejności plasują się włosy czy ogólna atrakcyjność drugiej osoby.

Patrząc na czyjś uśmiech, łatwo oceniamy, co nam się w nim nie podoba. A z czego niezadowoleni są sami ankietowani? Pokazuje to wykres 18; najczęściej z koloru zębów – narzeka nań 59% osób. Następnym najczęściej wskazywanym defektem były krzywe zęby (26%), a zbliżona liczba osób wskazała na przebarwienia na zębach (26%). Dużo rzadziej irytują ankietowanych braki zębowe, bo wskazało na nie 14%.

Może luki po zębach są mnie irytujące od brzydkiego koloru szkliwa, ponieważ – jak widać na wykresie 19 – ankietowani wskazywali na braki głównie w odcinkach bocznych obu szczęk? Tylko nieco ponad 5% i 2% badanych wskazało na to, że brakuje im zębów w przednim odcinku – odpowiednio – szczęki i żuchwy.

Na wykresie 20 widzimy, że prawie połowa ankietowanych wskazała, że nie ma braków w garniturze uzębienia, ale ci, którzy luki po zębach mają, najczęściej wskazywali kolejno na próchnicę, niepowodzenie leczenia stomatologicznego i strach przed dentystą jako przyczyny utraty zębów. Zdecydowanie mniej osób wskazało na paradontozę.

Wykres 21 niesie informację o posiadanych uzupełnieniach protetycznych. Wśród wszystkich badanych uzupełnienia posiadało 36%. Najwięcej było koron i protez akrylowych, najmniej (kolejno): mikroprotez i implantów.

Wykres 22 pokazuje, że wybór konkretnego uzupełnienia protetycznego najczęściej podejmowany był pod wpływem rad dentysty, a zaraz potem – od czynnika ekonomicznego, czyli kosztu wykonania protezy. Estetyka odegrała znaczącą rolę w podejmowaniu decyzji u połowy ankietowanych posiadaczy uzupełnień.

Czynnik ekonomiczny okazał się także decydującym w pytaniu o to, co stoi na przeszkodzie, aby uzupełnić luki po zębach. Wskazało nań ponad 90% osób, które udzieliły odpowiedzi na to pytanie. Jak poważną przeszkodą w uzupełnieniu braków zębowych w porównaniu do innych czynników są względy finansowe, widać na wykresie 23. Na koszty wskazywano ponad trzykrotnie częściej niż na strach przed dentystą lub brak potrzeby uzupełnienia luk w łuku zębowym.

Przyjrzyjmy się zatem zarobkom respondentów i ich wyborom – w odpowiedzi na pytanie, czy byliby skłonni wydać kilka tysięcy złotych na to, aby zyskać piękny uśmiech, zilustrowanych wykresem 24. Ci, którzy zarabiają od 4 tys. zł w górę, wypowiadają się zdecydowanie na tak: wydaliby tę pokaźną kwotę, aby mieć piękny uśmiech. Najmniej jest też wśród nich osób negatywnie nastawionych do tego pomysłu. Im mniejsze zarobki, tym, niestety, więcej odpowiedzi na nie.

Wykres 25 pokazuje, że gotowość do wydania sporej sumy na zdobycie pięknego uśmiechu częściej deklarują osoby, które przyznają się również do tego, że zwracają uwagę na kondycję uzębienia innych, kiedy się uśmiechają.

Interesująco kształtuje się zależność między podjęciem decyzji o wydaniu sporej ilości pieniędzy na uzyskanie pięknego uśmiechu a aktywnością zawodową związaną z kontaktami z innymi ludźmi (wykres 26). Wydawać by się mogło, że na wydatek kilku tysięcy złotych powinny zdecydować się osoby, które na co dzień mają do czynienia z kontaktami interpersonalnymi. Tymczasem jest inaczej – możliwość podjęcia decyzji o wydaniu dużej ilości pieniędzy w celu zyskania pięknego uśmiechu najczęściej deklarowały osoby pracujące same i kontaktujące się z innymi telefonicznie oraz – uwaga – pracujące raczej z urządzeniami mechanicznymi.

Skoro przeciętnie tylko 1/3 ankietowanych byłaby skłonna wydać sporo pieniędzy na uzyskanie pięknego uśmiechu, to może darmowy zabieg cieszyłby się większym popytem? Odpowiedzi ilustruje wykres 27 Liczba ankietowanych zapytanych o to, czy poddaliby się darmowemu wybielaniu zębów, którzy odpowiedzieli twierdząco, jest podobna w różnych przedziałach zarobkowych. Poza skrajnymi. Ok. 80% zarabiających najmniej odpowiedziała, że tak, natomiast chętnych na darmowe wybielanie zębów wśród osób, których dochód miesięczny wynosi ponad 10 tys. zł, było najmniej – ok. 30%.

Abstrahując od wysokości zarobków: wykres 28 ilustruje, że na darmowe wybielanie zębów zdecydowałyby się najczęściej osoby, które próbowały rozjaśnić szkliwo stosując pasty wybielające, ale osiągnięty efekt był słaby (ponad 84%) i aż 3/4 osób, które były zadowolone z efektu osiągniętego przy użyciu pasty. W gronie tych, którzy past wybielających nie stosowali, nieco ponad połowa deklarowała chęć darmowego wybielania.

Jak zarobki mają się do wybielania zębów ilustruje wykres 29. Najczęściej wybielanie zębów wykonują osoby o najlepszych dochodach: od 4 tys. zł w górę. Przeciętnie jedna osoba ankietowana na sześć z tego przedziału finansowego deklarowała, że poddała się rozjaśnianiu koloru szkliwa. Najrzadziej wybielanie wykonują osoby o najniższych zarobkach – 500 zł miesięcznie: szkliwo rozjaśniało sobie nieco ponad 3% badanych. Co ciekawe, wśród tych, którzy nie zarabiają, osób, które wykonały wybielanie zębów, było dwukrotnie więcej.

Z uwagi na przyciemnienie koloru szkliwa, wybielanie przydałoby się amatorom nikotynowego dymka. Dzięki naszej ankiecie udało się udowodnić, jak silna jest zależność między barwą zębów a liczbą wypalanych dziennie papierosów. Ilustruje to wykres 30: żadna z osób wypalających ponad 1 paczkę papierosów dziennie nie zadeklarowała, że ma biały lub kremowo-biały kolor zębów.

Zależność koloru szkliwa od liczby wypalanych papierosów jest bardzo silna, ale o ile wśród badanych wypalających mniej niż 2 paczki dziennie w każdym przedziale widocznym na wykresie 31 przynajmniej część osób deklarowała, że skorzystałaby z wybielania zębów, gdyby było darmowe, o tyle wśród tych, którzy palą najwięcej, czyli ponad 2 paczki dziennie, żadna nie wyraziła chęci skorzystania z wybielania zębów w opcji darmowej. Z ankiety wynika, że są to w dużej mierze osoby zarabiające ponad 10 tys. zł miesięcznie.

Wykres 32 ilustruje, że osoby najbardziej wierne nałogowi nikotynowemu równie radykalnie podchodzą do  kwestii wydania kilku tysięcy złotych na uzyskanie pięknego uśmiechu. Żadna z tych osób nie odpowiedziała tak.  Połowa nie zdecydowałaby się na taki wydatek, pozostali – nie wiedzą, czy postanowiliby wydać sporo pieniędzy na uzyskanie pięknego uśmiechu. W grupie tych palaczy, którzy nie zdecydowaliby się na wydanie pieniędzy na zabiegi stomatologiczne, silnie zaznacza się grupa badanych wypalających zaledwie kilka papierosów miesięcznie. Aż 55% z nich nie wydałoby kilku tysięcy złotych, aby zyskać piękny uśmiech.

Wnioski z ankiety: piękny uśmiech jeszcze nieprędko zagości w ustach wszystkich. Głównie z powodów ekonomicznych – czynnik finansowy determinuje podjęcie decyzji o wykonaniu uzupełnienia protetycznego, podjęciu leczenia zachowawczego w gabinecie prywatnym czy wykonaniu zabiegów z zakresu stomatologii estetycznej. Ale też nie zawsze osoby zarabiające najwięcej są skłonne wydawać spore kwoty na zyskanie pięknego uśmiechu.

Pocieszające jest, że ankieta wykazała, iż wszyscy badani, niezależnie od tego, jak sami oceniają swój uśmiech, wierzą, że jego uroda dodaje pewności siebie i jest ważnym elementem w kontaktach międzyludzkich, a część wie, że zależność ta dotyczy zarówno sfery zawodowej, jak i osobistej. Szkoda tylko, że wciąż zbyt rzadko wiąże się urodę uśmiechu z liczbą szczotkowań zębów w ciągu doby, a niektóre osoby nie myją zębów wcale. Zakup dobrej jakości akcesoriów do podstawowej higieny jamy ustnej (fundamentu pięknego uśmiechu) to wydatek niewspółmiernie niski w odniesieniu do przytaczanych w ankiecie kilku tysięcy złotych, które należałoby wydać, aby przywrócić urodę zaniedbanemu uśmiechowi. Wydaje się jednak, że aby szczotkowanie zębów było częstsze, musiałaby ulec najpierw modyfikacji mentalność społeczna – bo prawie 60% osób, które  nie myją zębów wcale, to ludzie aktywni zawodowo i na co dzień kontaktujący się z innymi.

Kontakt marcin(at)dentysta.eu

Post Wyniki ankiety „Uśmiech a status społeczny” pojawił się poraz pierwszy w Dentysta.eu - Marcin Krufczyk.

Higiena jamy ustnej wśród Polaków: higiena jamy ustnej.

W krajach anglojęzycznych Dzień Dentysty obchodzony jest 6. marca. Święto to jest doskonałą okazją do upowszechniania wiedzy na temat chorób jamy ustnej nękających ludzi, sposobów zapobiegania im oraz samej pracy lekarza stomatologa. W wielu mediach zachęca się również do życzliwości w stosunku do osób, dzięki którym mamy szansę na zachowanie zdrowia i promiennego uśmiechu. Wielu dentystów w tych krajach otrzymuje jako wyraz wdzięczności życzenia, zarówno na tradycyjnych kartkach, jak i drogą elektroniczną.
W Niemczech święto stomatologów obchodzi się w listopadzie, zazwyczaj między 7. a 10. listopada, w tym czasie organizowane są konferencje naukowe dla lekarzy, jak i promuje się zdrowie jamy ustnej w mediach. W szkołach organizowane są pogadanki mające na celu uświadomienie dzieciom i młodzieży zalet wynikających z dbałości o higienę zębów.
W Meksyku obchodzi się go dnia 9. lutego, jako pamiątkę św. Apolonii, która jest uważana za patronkę dentystów i osób cierpiących na bóle zębów. Święta ta żyjąca w drugiej połowie 3. wieku n. e. była przed śmiercią torturowana przez zmiażdżenie szczęk i wyrwanie wszystkich zębów – metodą „na żywca” – los nie do pozazdroszczenia.
Właśnie z tego powodu w wielu krajach dnia 9. lutego obchodzony jest Dzień Bólu Zęba, chociaż na pewno jest to zjawisko, którego warto unikać. Najlepszą metodą jest dbanie o zęby i regularne wizyty u stomatologa – pozwalają one na wykrycie niepokojących objawów i zadziałanie na czas, przez co unika się nie tylko samego bólu, ale i kosztów.
W wielu kulturach utarł się na przestrzeni wieków wizerunek dentysty, jako osoby o skłonnościach sadystycznych, która zadaje pacjentowi ból. Rzeczywiście, w czasach starożytności i średniowiecza umierano z powodu chorób zębów, brak odpowiedniej higieny jamy ustnej prowadził do rozwoju próchnicy i chorób przyzębia, które obniżały znacznie jakość życia. Nie znano wówczas antybiotyków, przez co procesy zapalne wywołane przez bakterie szerzyły się często na cały organizm, doprowadzając do zgonu. Leczeniem zębów zajmowali się kowale, a później fryzjerzy. O zachowaniu zasad aseptyki w tych czasach można było zapomnieć. Również stosowane w Europie w średniowieczu narzędzia były dość prymitywne, zębów nie otwierano przez nawiercanie, lecz po prostu pozbywano się problemu bólu zęba przez jego usunięcie. Z zapisów historycznych z czasów starożytności oraz znalezisk można stwierdzić, że dbałość o stan uzębienia w wyższych klasach społecznych była o wiele większa, niż w następującej po niej średniowieczu, gdzie rozwój nauk medycznych został w dużym stopniu zahamowany. Z czasów starożytnych zachowały się nie tylko precyzyjne narzędzia, służące do nawiercania ręcznego, ale i uzupełnienia protetyczne, takie jak mosty wykonane ze złota. Od czasów renesansu zaczęto powracać do zainteresowania zdrowiem i leczeniem, chociaż sam stan zębów nie był przedmiotem trosk lekarzy. Dbałość o uśmiech została powierzona fryzjerom, którzy dokonywali także zabiegów estetycznych w zakresie wybielania zębów.
Na szczęście obecnie zębów nie leczymy już u kowali ani fryzjerów, ale u doświadczonych lekarzy, którzy posiadają odpowiednią wiedzę medyczną, która pozwala im na objęcie pacjenta kompleksową opieką. Pacjenci, którzy bardzo obawiają się bólu w trakcie zabiegów powinni wiedzieć, że obecnie stosowane są bardzo skuteczne środki, które znoszą bolesność zabiegu. Nowoczesne urządzenia do znieczulenia wykorzystują techniki komputerowe, dzięki którym również samo podawanie znieczulenia nie jest już nieprzyjemne. Dodatkowo warto zaznaczyć, że stomatologia jest dynamicznie rozwijającą się dziedziną, w której stosowane są nowatorskie rozwiązania, dzięki którym możliwe jest ograniczenie ryzyka rozwoju chorób zębów i przyzębia oraz dokładną diagnostykę wczesnych zmian, co pozwala na leczenie nieinwazyjne. O wiele taniej jest zapobiegać, niż leczyć, dlatego nie warto zwlekać z wizytą u stomatologa, ani oszczędzać na zabiegach profilaktycznych, takich jak chociażby skaling i fluoryzacja.
Obecnie wprowadzanych jest wiele świąt, praktycznie na każdy dzień w roku, przez święto dentystów dnia 5. marca mogłoby umknąć naszej uwadze, a przecież nasze zdrowie warte jest zachowania go w pamięci. Dlatego też poniżej przedstawiamy w punktach kilka wskazówek, które pomogą w poprawie higieny i zdrowia jamy ustnej, a w ten sposób zaoszczędzą nam bólu i wydatków:

1. Zgłaszaj się regularnie na kontrolę uzębienia co 6. miesięcy – pozwala to na wychwycenie zmian chorobowych we wczesnym stadium, które często pozwala na leczenie nieinwazyjne
2. Nie zapominaj o dokładnym szczotkowaniu zębów ruchami okrężnymi przez 3 minuty, przynajmniej 3 razy dziennie
3. Stosuj szczoteczkę o średniomiękkim włosiu, nie dociskaj szczoteczki zbyt mocno
4. Pamiętaj o zmianie szczoteczki do zębów przynajmniej raz na 2 miesiące, lub w momencie, gdy widzisz, że jej włókna odchylają się na boki
5. Stosuj szczoteczki międzyzębowe lub nić dentystyczną, aby skutecznie oczyszczać przestrzenie międzyzębowe
6. Do mycia zębów używaj pasty z zawartością fluoru, pozwala to na ograniczenie ryzyka próchnicy
7. Oczyszczaj język z nalotu przy pomocy specjalnej szczoteczki lub skrobaczki
8. Pamiętaj o regularnym usuwaniu kamienia nazębnego, który jest główną przyczyną chorób przyzębia
9. Nie szczotkuj zębów bezpośrednio po spożyciu kwaśnych i gazowanych napojów, takich jak soki owocowe, cola, napoje energetyczne
10. Po spożyciu kwaśnych potraw lub gazowanych napojów przepłukuj usta niegazowaną wodą lub mlekiem – pozwala to na obniżenie stężenia kwasów w jamie ustnej i zapobiega demineralizacji szkliwa
11. Nie lekceważ objawów takich jak krwawienie przy szczotkowaniu – świadczą one o zapaleniu dziąseł i nie leczone mogą doprowadzić do utraty zębów
12. Jeżeli utraciłeś niektóre zęby zapytaj o możliwości odbudowy protetycznej, pozostawione braki zębowe często prowadzą do nierównomiernego obciążenia stawów skroniowo-żuchwowych, a w konsekwencji również do szczękościsku i/lub bólów głowy
13. Pamiętaj, że twój uśmiech jest twoją wizytówką – jeśli widzisz u siebie wady zgryzu spytaj o możliwości ich leczenia, prawidłowy zgryz daje nie tylko satysfakcję, ale wpływa na mowę i zdrowie dalszych odcinków układu pokarmowego

Twoje zdrowie jest w Twoich rękach – nie zapominaj więc o utrzymywaniu dobrej higieny jamy ustnej, nie oszczędzaj czasu i pieniędzy kosztem własnego zdrowia. Niech tegoroczny Dzień Dentysty będzie początkiem zmian na lepsze – dziel się swoim zadbanym uśmiechem z osobami w Twoim otoczeniu każdego dnia!

Post 5. marca – Dzień Dentysty pojawił się poraz pierwszy w Dentysta.eu - Marcin Krufczyk.

Nie mamy czasu na mycie zębów.

Pytanie o średni czas szczotkowania zębów wykazało wyraźny spadek rzetelnego czasu szczotkowania, który wynosić powinien około 3 minuty. Zaobserwowano spadek 3 minutowego czasu szczotkowania zębów o 8%, na korzyść szczotkowania poniżej 1 minuty – tu wzrost wynosi 3%.

Ryc 1.

Po analizie Ryc 1. wniosek nasuwa się tylko jeden – Polskie społeczeństwo nie ma czasu na prawidłową higienę jamy ustnej. Większość osób nie jest świadoma tego, iż zaniedbywanie higieny jamy ustnej prowadzi do odkładania płytki nazębnej i w rezultacie procesów zapalnych tkanek przyzębia oraz postępującej próchnicy, które wymagać będą niejednokrotnie czasochłonnego leczenia, znacznie przekraczającego koszt zabiegów profilaktycznych.
Czas poświęcony na prawidłowe zabiegi higienizacyjne oraz profilaktyczne zabiegi u stomatologa, nijak się ma do fatalnych skutków zapalenia przyzębia.

Myjemy krótko ale … rzadko(!)

Kolejne przeanalizowane pytanie to dzienna częstość szczotkowania zębów. Większość badanych osób (55-59%) myje zęby 2 razy dziennie.
Niestety, z dostępnych danych wynika, iż z roku na rok spada liczba pacjentów szczotkujących zęby powyżej 2x dziennie – spadek ten wynosi około 1% na każde 2 lata – nie łatwo się domyślić jak będzie wyglądała sytuacja za 10 lat…
Ankietowani to w ponad 90% osoby pełnoletnie, co może wpływać na przekazywanie mało rzetelnego stosunku do higieny jamy ustnej także na dzieci i pogłębienie problemu w niedalekiej przyszłości.

Ryc 2.

Wizyty coraz rzadsze.

Z badań wynika, iż pacjenci odwiedzają swojego stomatologa coraz rzadziej. Przy niekorzystnym trendzie higienizacji jamy ustnej wróży to większą nieświadomość społeczeństwa odnoszącą się do właściwej higieny jamy ustnej – a w efekcie, wyższy odsetek próchnicy. Ryc. 3 przedstawia wyraźny spadek częstości wizyt u stomatologa.

Rutynowe kontrole (np. w celu wykonania zabiegów profilaktycznych, zmniejszających ryzyko próchnicy), powinny być przeprowadzane co 6 miesięcy, rzeczywistość jednak jest inna- badanie wykazało gwałtowny wzrost wizyt mających miejsce co kilka lat, na niekorzyść tych częstszych.

Ryc 3.

Dalej postępujące aktualne trendy coraz rzadszych wizyt w gabinecie dentystycznym prowadzić mogą do pogorszenia stanu jamy ustnej Polaków i zwiększenia liczby wizyt kończących się głównie na ekstrakcjach, zabiegach endodontycznych lub innych czasochłonnych zabiegach specjalistycznych, powodujących jeszcze większą niechęć społeczeństwa do dentysty.

Podsumowanie

Przedstawione powyżej ryciny prezentują pogarszającą się sytuację higieny jamy ustnej wśród Polaków.
Badanie miało uwidocznić błędne koło, które być może zostanie zauważone przez pacjentów dopiero za kilka lat, w myśl powiedzenia „mądry Polak po szkodzie”. Polacy są nieświadomi posiadanych ubytków próchnicowych, a większość z nich nie zna prawidłowych metod szczotkowania.
Osoby dorosłe nieświadome tego, jak ważna jest prawidłowa higiena jamy ustnej, swoje błędne nawyki przekazują najmłodszym, a ci bezwiednie powtarzają błędy swoich rodziców ( i tu koło się zamyka…).

Przypisy:
1. Zdrowezeby.1k.pl (2007-2010), Usmiech.1k.pl (2011).

Załączniki:
Autor: lek. dent. Marcin Krufczyk
Strona domowa: www.dentysta.eu
Adres kontaktowy: marcin@dentysta.eu

Post Polacy za kilka lat przestaną myć zęby pojawił się poraz pierwszy w Dentysta.eu - Marcin Krufczyk.

Przezorny… wypoczywa lepiej

Planowanie urlopu zaczynamy często zaraz po powrocie z poprzedniego. W końcu to najbardziej wyczekiwany czas w roku, siła napędowa do tego, by znaleźć w sobie dość energii do pracy przez następne miesiące. Myślimy o wielu rzeczach – organizujemy wyjazd w najdrobniejszych szczegółach, przygotowujemy się, np. u kosmetyczki, fryzjera, uzupełniamy braki w apteczce. Niestety w grafiku przygotowań urlopowych bardzo rzadko umieszczamy wizytę u stomatologa. A dotkliwy ból zęba może zmienić wymarzone wakacje w prawdziwy koszmar.
„Rzeczywiście, ból zęba w czasie wakacji, zwłaszcza za granicą, może być prawdziwą udręką. Nie jest jednak tak, że pojawia się niespodziewanie. Jeśli zaniedbamy kontrole stomatologiczne, taka niespodzianka może się zdarzyć. A czasem znajdujemy się przecież w miejscu, w którym trudno liczyć na znalezienie odpowiedniego stomatologa. Do naszego centrum dzwoniła kiedyś pacjentka z bólem, przebywająca na urlopie w Tybecie. Próbowaliśmy jej pomóc w znalezieniu odpowiedniego gabinetu, jednak warunki sanitarne w tych, które udało się zlokalizować, pozostawiały wiele do życzenia. Ostatecznie skonsultowaliśmy z nią zawartość apteczki i jakoś udało jej się przetrwać przez kolejny tydzień. Jednak – kiedy prosto z lotniska – przyjechała do naszego centrum, nie opowiadała o egzotycznym urlopie w dalekim kraju, tylko o przyziemnym bólu, który zniweczył większość jej planów turystycznych.” – opowiada Agnieszka Szygenda, właścicielka poznańskiego centrum stomatologii Orident.
Aby uniknąć takich przygód, wystarczy regularnie kontrolować stan jamy ustnej u stomatologa. Bo nawet leczenie poważnych problemów stomatologicznych można zaplanować tak, by podczas wakacji nie spotkały nas żadne niemiłe niespodzianki. „Tak naprawdę na zdrowie jamy ustnej mają wpływ takie elementy, jak: dieta, codzienna higiena, regularne kontrole u lekarza oraz higienizacja zębów, czyli usuwanie kamienia i osadu. Jeśli zadbamy o wszystkie, ryzyko wystąpienia wakacyjnych, przykrych niespodzianek spada niemal do zera.” – tłumaczy właścicielka Orident. Co ważne zabezpieczenie się przed niespodziewanym bólem zębów nie oznacza od razu konieczności wyleczenia wszystkich dolegliwości, choć oczywiście taka sytuacja byłaby najlepszym rozwiązaniem. Czasem wystarczy po prostu przezorność.

Wizyty last minute

„Nawet jeśli podczas przygotowań do urlopu zapomnimy odwiedzić stomatologa, możemy nadrobić to niedopatrzenie nawet na dwa dni przed planowanym wyjazdem. Nowoczesne metody diagnostyczne pozwalają w krótkim czasie ocenić stan jamy ustnej i zabezpieczyć niepokojące zmiany, na przykład poprzez założenie lekarstwa. Nie jest to sytuacja idealna, ale na czas urlopu powinna uchronić przed nagłym atakiem bólu.” – wyjaśnia lekarz stomatolog Agnieszka Szygenda.
Kontrola stanu jamy ustnej przed wyjazdem to nie tylko najlepsza recepta na zapewnienie sobie spokojnego wypoczynku, ale także sposób na uniknięcie wielu kłopotów: konieczności znalezienia lekarza, w miejscu, w którym przebywamy, oraz nieprzewidzianych kosztów, które mogą przekraczać te, które ponosimy u swojego lekarza. Nie mamy też gwarancji jakości leczenia – to w zasadzie pomoc doraźna, czasem niestety wiążąca się z przykrymi konsekwencjami. Na przykład jeśli lekarz, do którego zgłosimy się z bólem, nie dysponuje odpowiednim sprzętem, czasami po prostu musi usunąć bolący ząb, podczas gdy nasz stomatolog mógłby go uratować. Dlatego lepiej dmuchać na zimne i umówić się na profilaktyczną wizytę kontrolną przynajmniej kilka tygodni przed urlopem.

Diagnostyka przed urlopem

„W Orident duży nacisk kładziemy na diagnostykę. Dzięki dofinansowaniu z UE udało nam się stworzyć bardzo nowoczesny gabinet diagnostyczny dysponujący światowej klasy sprzętem, m.in. tomografem komputerowym Morita Veraviewepocs 3D.” – opowiada Agnieszka Szygenda. Właścicielka Orident podkreśla, że dzięki zastosowaniu nowoczesnego sprzętu postawienie diagnozy jest bardziej precyzyjne, szybkie, a przede wszystkim całkowicie bezpieczne dla pacjentów. Bo urządzenia w gabinecie diagnostycznym Orident pozwalają na wykonywanie zdjęć w technologii cyfrowej, dzięki czemu są bardziej czytelne niż tradycyjne, ich wywołanie jest mniej czasochłonne, a badanie bardzo bezpieczne dla pacjentów (tomograf ten emituje dawkę promieniowania pięć razy niższą niż tomografy szpitalne). Być może warto więc zaufać nowoczesnej diagnostyce – przecież czasami wystarczy tylko zdjęcie – jeśli lekarz oceni, że w trakcie urlopu nic niepokojącego nie powinno się wydarzyć, możemy jechać spokojnie.
Niektórzy mówią, że jedną z przyczyn nieudanego urlopu jest zła pogoda. Jednak nawet najpiękniejsza aura wydaje się koszmarem, kiedy dokucza nam ból zęba. Warto więc jeszcze przed wyjazdem zadbać o wakacyjny, pogodny, uśmiech.

Post Przezorny… wypoczywa lepiej pojawił się poraz pierwszy w Dentysta.eu - Marcin Krufczyk.

Badanie, które rozpocząłem dnia 18 sierpnia 2009 miało na celu dokładniejszą analizę problemu samego leczenie kanałowego w Polsce. Ankietowani w przeciągu kilkunastu tygodni wypełnili ponad 8 000 ankiet (adres badania: leczeniekanalowe.1k.pl). Podczas badania zadano proste pytania, które pomogą w interpretacji i rozpoznaniu rodzaju problemów z którymi zgłaszają się przeciętni pacjenci. Badanie pomogło uchwycić największe żale pacjentów, które zwykle nie są przekazywane bezpośrednio lekarzowi. W pierwszej kolejności wyselekcjonowano grupę badanych, która miała przeprowadzane leczenie kanałowe przynajmniej raz- próbę 5100 osób poddano dalszej analizie.

Około 60% badanych dowiedziało się co to leczenie kanałowe od swojego lekarza podczas wizyty, 30% osób przeczytało o szczegółach w internecie lub zna zabieg ze słyszenia. Najczęściej leczonymi kanałowo zębami są trzonowce stałe (42%) oraz przedtrzonowce (22%). 7% badanych miało przeprowadzane leczenie kanałowe zębów mądrości.

Polacy wolą usuwać?
Prawie 7% badanych stanęło przed szansą leczenia kanałowego i zdecydowało się na usunięcie zęba z przyczyn finansowych, kolejne 2% to osoby, które usunęły ząb z powodu braku czasu. W gabinecie NFZ można przeprowadzić darmowe leczenie zębów przednich, niestety potrzeby są dużo większe i aż 7% Polaków nie stać na leczenie. 60% pacjentów którzy zdecydowali się na leczenie kanałowe skarżyło się na ból zęba co stanowiło przyczynę wizyty.

Dewitalizacja górą!
W stomatologii stosowanych jest kilka metod leczenia kanałowego. Badanie wykazało że prawie 90% leczonych osób miało tzw. dewitalizację – którą zaliczamy do metod mortalnych. Polega ona na umieszczeniu w zębie wkładki, której zadaniem jest „uśmiercenie” miazgi. We większości przypadków powoduje to ustanie dolegliwości bólowych i możliwość przejścia do kolejnego etapu – opracowania i wypełnienia kanałów.

Niestety, najpopularniejsza metoda (dewitalizacja), ze względu na wysoką toksyczność środka dewitalizującego, zmieniającego metafizyczne właściwości tkanek zęba jest ostro krytykowana i nie powinna być stosowana nagminnie. Zastosowanie środka dewitalizującego nie daje nam pewności powodzenia leczenia, nie wiadomo w jakim stanie będzie znajdować się miazga między otworem anatomicznym a fizjologicznym oraz czy toksyczny środek nie przeniknie do tkanek okołowierzchołkowych lub tkanek sąsiednich na skutek perforacji lub nieszczelnego wypełnienia czasowego(1).

Zdrowie trzeba wychodzić…
W zależności od rodzaju problemu, najbardziej zaleca się przeprowadzenie całości leczenia na jednej wizycie – tzw. leczenie jednoseansowe. Niestety tylko 6% badanych miało taki przywilej. Przedłużanie leczenia może być związane z powszechnie stosowanymi metodami mortalnymi (konieczność odroczenia wizyty, po założeniu wkładki dewitalizującej), brakiem odpowiedniego sprzętu w gabinecie np. konieczność wysłanie pacjenta na RTG kontrolne do innej placówki lub brakiem czasu stomatologa.

Bez RTG ani rusz?
Leczenie kanałowe wymaga znajomości dokładnego przebiegu a także liczby kanałów w zębie, która jest wartością zmienną np. pierwszy ząb przedtrzonowy górny w 13% przypadkach posiada dwa kanały i jeden otwór wierzchołkowy, w 72% natomiast mogą być to dwa kanały i dwa otwory, zmienna jest również liczba korzeni w tym przypadku może być to jeden korzeń – 19% – lub dwa korzenie – 79% (2).  Aż 60% zębów posiada skomplikowaną budowę komory oraz kanałów(3), przez co konieczne jest wykonanie wstępnego zdjęcia RTG, które pozwoli m.in. na ocenę stopnia zakrzywienia kanałów, ich szerokości oraz dokładnej liczby.
Aż 35%(!) pacjentów podczas ostatniego leczenia kanałowego nie miało zrobionego choćby jednego zdjęcia RTG, które pozwoliłoby sprawdzić z jakim typem kanałów mamy do czynienia lub czy  kanały zostały poprawnie wypełnione.

Ponad 70% przeprowadzonych kanałówek, zostało zakończonych powodzeniem, natomiast niemal 10% podjętych prób leczenia kanałowego zakończyła się utratą zęba.

Ból, dolegliwością większości.
Prawie 45% osób podaje iż leczenie było dla nich bolesne tylko na początku, co oznacza że stomatolog przyniósł ulgę, 20% osób narzeka na bolesność podczas wszystkich wizyt. 34% nie odczuwało bólu podczas zabiegu. Ważną sprawą jest tu iż ponad 55% zgłosiło się do stomatologa z bólem zęba i był on bezpośrednią przyczyną wizyty. Ból spowodował, że 63% badanych osób miało podane znieczulenie podczas ostatniego leczenia kanałowego, pozostali poradzili sobie bez niego.

Czas i pieniądz, priorytetami Polaków
Polaków najbardziej denerwuje czasochłonność zabiegu leczenia kanałowego i jego wysoka cena, która mimo wszystko jest jedną z najniższych cen w krajach unii(4).

Najczęstszym rodzajem bólu, jest bardzo silny ból ćmiący oraz przerywany, występujący co jakiś czas:

Około 7% badanych podaje że podczas leczenia kanałowego ich stomatolog napotkał problemy, najczęstszymi z nich to ciągłe krwawienie i wysięk, wąski lub dodatkowy kanał, oraz ból mimo znieczulenia.

Zapominalscy zmorą dentystów
85% regularnie stawiało się na kontynuację leczenia kanałowego, niestety 12% pacjentów podaje iż zdarzało im się zapomnieć o wizycie, co w przypadku np. wcześniejszego założenia wkładki dewitalizującej może oznaczać utratę zęba. Niestety większość zapominalskich obwinia za niepowodzenie w leczeniu samych dentystów. 4% badanych przerwało leczenie, gdyż zakończenie objawów bólowych było dla nich wystarczającym powodem do zaniechania kontynuacji leczenia, wśród nich są także osoby które w trakcie leczenia zmieniły dentystę.

Już nigdy więcej…
Po pierwszym leczeniu kanałowym 12% badanych, nigdy więcej nie zdecydowałoby się na kolejne leczenie kanałowe. Jako przyczynę swojego postanowienia podaje silny ból podczas zabiegu oraz jego cenę. Wśród 88% osób, które zdecydowałyby się na leczenie, są tacy, którzy muszą przemyśleć swoją decyzję w zależności od tego jaki ząb to będzie.

Czynniki ryzyka
– Leczenie kanałowe o 5% częściej przeprowadzane było u osób, które chodzą do stomatologa dopiero gdy ból jest nie do zniesienia, niż u osób które regularnie odwiedzają dentystów na tzw. przeglądy stomatologiczne.
– Nałogowi palacze wg badania o 7% częściej narażeni są na konieczność leczenia kanałowego, może to być argument motywujący do rzucenia nałogu.
– O 5% częściej zabiegi endodontyczne były przeprowadzane u osób skarżących się na przykry zapach z ust.
– O 2% częściej leczenie kanałowe było przeprowadzane u osób ze stwierdzoną grzybicą jamy ustnej, o tyle samo procent leczenie kanałowe częściej przeprowadzane jest u mężczyzn niż u kobiet (być może z powodu mniejszej higieny jamy ustnej?)
– O 3% częściej leczenie kanałowe było przeprowadzane u osób z nieprzyjemnym posmakiem w ustach.
– O 9% częściej leczenie kanałowe było przeprowadzane u osób, które mają założony amalgamat.
– W przypadku obecności kamienia nazębnego ryzyko kanałówki zwiększa się o 11%.
– Co ciekawe u osób które często piją mleko ryzyko „kanałówki” spada o 5%.

Reasumując problem leczenia kanałowego w Polsce, należy zwrócić uwagę na kilka rzeczy. Pierwszą z nich jest stosowanie bezpodstawnie na masową skalę mortalnych metod leczenia, są one jakby przyjętym standardem usług stomatologicznych w Polsce – co budzi olbrzymie kontrowersje.
Kolejnym problemem jest brak świadomości pacjenta o konieczności stawiania się na wizyty, ciągle duża część osób badanych traktuję wizytę u stomatologa jako popołudniową wycieczkę, o której często zapominają. Ustąpienie objawów bólowych nie jest równoznaczne z zakończeniem leczenia, co błędnie odczytuje część pacjentów, niestawienie się na wizytę np. ostatecznego wypełnienia kanałów oraz samego zęba może mieć fatalne skutki ze strony tkanek leczonego zęba i zębów sąsiednich.
Nowoczesne narzędzia takie jak endometr, nie zastąpią prawidłowej kontroli zęba po wypełnieniu- dlatego zdjęcia RTG powinny być wykonywane zarówno przed a zwłaszcza po leczeniu. Co trzeci pacjent nie miał ani jednego zdjęcia RTG podczas i po zakończeniu leczenia kanałowego.
Aż 17% osób które miały przeprowadzone leczenie kanałowe szczotkuje zęby tylko raz dziennie, 2% natomiast myje rzadziej(!), co stawia pod znak zapytania sens całego pracochłonnego zabiegu, w tym przypadku pacjent powinien zostać uświadomiony i reedukowany, powinien zrozumieć że stomatolog nie jest w stanie magicznie przywrócić jego uśmiechu bez chęci współpracy.

Załączniki:
Autor: Marcin Krufczyk
Link do ankiety: http://leczeniekanalowe.1k.pl/
Kontakt: marcin@dentysta.eu

Bibliografia:
1) Jańczuk Stomatologia Zachowawcza, Zarys kliniczny, Warszawa 2006 (s. 414);
2) Maria Barańska-Gachowsk, endodoncja wieku rozwojowego i dojrzałego, Lublin 2004(s. 153)
1) Jańczuk Stomatologia Zachowawcza, Zarys kliniczny, Warszawa 2006 (s. 404);
4) Rynek usług stomatologicznych w Europie Środkowej – http://www.dentysta.eu/ogolne/48-rynek-uslug;

Post Leczenie kanałowe polskiego społeczeństwa – badanie w oparciu o ankietę pojawił się poraz pierwszy w Dentysta.eu - Marcin Krufczyk.