SERDECZNIE Zapraszamy do naszego gabinetu: ul. Witkiewicza 75, 44-102 Gliwice, TEL. +48 500 701 500
8
Próchnica
18 lipca 2011 --- Drukuj

Choroba próchnicowa jest najczęstszym schorzeniem  dotykającym zęby. Obserwowana jest ona już we wczesnym wieku, w czasie posiadania uzębienia mlecznego. Zęby stałe także są dotykane tym schorzeniem. Szczególnie narażone na powstawanie próchnicy są osoby, u których zaburzone jest wydzielanie śliny i osoby z zaburzeniami gospodarki mineralnej, oraz osoby z nadmierną podażą cukrów i kwasów w diecie.

Próchnica rozwija się w wyniku działania bakterii, które rozkładają obecne w jamie ustnej cukry z pożywienia i jako produkt tej przemiany wydzielają kwasy. Kwasy atakują szkliwo wypłukując z niego wapń i fluor, przez co staje się ono o wiele słabsze i zmienia swój kolor. Proces ten nazywany jest demineralizacją. Jeżeli zęby nie są odpowiednio szczotkowane, to na ich powierzchni odkłada się płytka bakteryjna, która umożliwia bakteriom jeszcze lepsze warunki bytowania. Atak kwasów na szkliwo przy dużym nagromadzeniu się płytki jest długotrwały i powoduje zubażanie i osłabianie tkanek zęba. Im dłużej zalega płytka nazębna, tym dłużej działają kwasy wytwarzane przez bakterie.
Organizm ma mechanizmy obronne, które do pewnego stopnia zapobiegają rozwojowi próchnicy. Ślina omywając zęby wypłukuje z nich resztki pokarmowe oraz dostarcza wapń i fluor, dzięki którym mikroubytki w szkliwie są naprawiane, co nazywane jest remineralizacją. W momencie, kiedy równowaga pomiędzy demineralizacja, a remineralizacją zostaje zaburzona dochodzi do utraty tkanki.
Początkowa zmiana próchnicowa wygląda jak biała matowa plamka podobna do kredy. W miarę postępowania procesu próchnicowego staje się żółta, miodowa, brązowa, a wreszcie czarna. Na etapie plamki próchnicowej możliwe jest leczenie nieinwazyjne za pomocą podaży fluoru, najlepiej w postaci pianek i lakierów, które dostarczając fluor wspomagają remineralizację i zatrzymują próchnicę. Jeżeli dojdzie do ubytku tkanek twardych, takich jak szkliwo, to koniecznie jest leczenie zachowawcze polegające na usunięciu tkanek objętych próchnicą i założeniu szczelnego wypełnienia. Jeżeli ubytki próchnicowe nie są leczone, to dochodzi bardzo często do zapalania miazgi oraz utworzenia się zmian okołowierzchołkowych i zapalenia kości i aparatu więzadłowego zęba.

Próchnicę można podzielić na dwa główne rodzaje, w zależności od tego, jaka część zęba zostaje nią objęta – próchnicę korony zęba, oraz próchnicę korzenia.

Próchnica korzenia

Próchnica korzenia rozwija się szczególnie często u osób, u których szyjki zęba są odsłonięte, np. W przebiegu chorób przyzębia. W początkowym stadium choroba atakuje cement korzeniowy, który stanowi zewnętrzną warstwę pokrywającą korzeń zęba. W momencie wytworzenia się ubytku w warstwie cementu próchnica szerzy się do głębszych warstw zbudowanych z zębiny. Próchnica korzenia znacznie osłabia ząb i może być powodem konieczności jego usunięcia.

W próchnicy korony zęba wyróżnić można kilka rodzajów:

Próchnica kwitnąca (caries florida)

Ten rodzaj próchnicy rozwija się w szczególności u osób, u których występuje suchość jamy ustnej, ze względu na szybsze niszczenie szkliwa przez kwasy bakteryjne i niskie możliwości demineralizacji spowodowane utrudnionym dostępem fluoru i wapnia do zmian chorobowych. Typowe dla próchnicy kwitnącej jest obejmowanie wielu zębów jednocześnie. Próchnica kwitnąca wymaga szybkiego leczenia i częstych wizyt w gabinecie stomatologicznym w celu opanowania jej szerzenia. Polecane jest wykonanie fluoryzacji i stosowanie past z dużą zawartością fluoru. Osoby, u których występuje suchość w jamie ustnej (kserostomia), np. spowodowana chemio- i radioterapią mogą ponadto używać preparatów ślinozastępczych.

Próchnica butelkowa

Ten typ próchnicy występuje u dzieci karmionych butelką, jest odmianą próchnicy kwitnącej. Bardzo charakterystyczne dla próchnicy butelkowej jest zajmowanie zębów przednich, zwłaszcza górnych zębów siecznych. Dzieje się tak, gdy dziecko jest zostawiane na noc z butelką najczęściej słodzonego napoju, który wylewa się w czasie snu na zęby, a ze względu na sporą zawartości cukru jest świetnym substratem dla bakterii, które tworzą kwasy rozpuszczające szkliwo. Dodatkowo w czasie snu wydzielanie śliny jest zmniejszone, przez co spłukiwanie warstwy z napoju z zębów jest utrudnione. Dlatego, aby zapobiegać pojawianiu się próchnicy butelkowej nie powinno się zostawiać dziecka z butelką na noc.

Próchnica zatrzymana (caries stationaria )

Próchnica zatrzymana występuje wtedy, gdy procesy remineralizacji przewyższają procesy rozpuszczania tkanek zęba przez kwasy bakteryjne. Wówczas próchnica nie postępuje dalej i traci swoją aktywność. Zmiany zatrzymane, jeśli są niewielkie nie wymagają leczenia, korzystna jest natomiast ich obserwacja, aby w razie wznowienia aktywności procesu próchnicowego można było w porę zapobiegać szerzeniu się choroby wgłąb tkanek zęba.

 

Próchnica ostra (caries acuta)

Ten typ najczęściej występuje u osób młodych, u których kanaliki zębinowe są dość szerokie. Próchnica ostra bardzo szybko zajmuje coraz głębsze warstwy tkanek zęba i jeżeli nie jest leczona,  stosunkowo szybko prowadzi do zapalenia miazgi zęba, co jest bardzo bolesne.

Próchnica przewlekła (caries chronica)

Przewlekła formę próchnicy spotyka się zazwyczaj u osób dorosłych, u których ze względu na zwężenie kanalików zębinowych procesy próchnicze szerzą się znacznie wolniej. Oczywiście mimo wolniejszego procesu demineralizacji tkanek zęba konieczne jest leczenie i zazwyczaj także założenie wypełnienia do powstałego ubytku.

Próchnica wtórna (caries secundaria)

Próchnica wtórna powstaje w wyniku nieszczelności wypełnień w zębach leczonych wcześniej z powodu ubytków. Nawet najlepsze wypełnienie z czasem traci szczelność, co pozwala bakteriom na przenikanie do wnętrza tkanek zęba i wytwarzania kwasów, które rozpuszczają szkliwo i zębinę. Z uwagi na możliwość pojawiania się próchnicy wtórnej zaleca się regularne przeglądy stomatologiczne, które pozwalają na wykrycie zmian na bardzo wczesnym etapie.

Próchnica nietypowa (caries atypica)

Ten rodzaj próchnicy obecny jest w zębach martwych, także w tych leczonych endodontycznie (kanałowo). Ze względu na to, że w martwych zębach nie ma już miazgi, która pełni funkcje obronne ząb taki ulega łatwo atakowi kwasów. Zarówno ubytki jak i leczenie próchnicy nietypowej w zębach martwych jest bezbolesne, ponieważ nie są one już unerwione. Pomimo to opłaca się leczyć tego rodzaju ubytki, aby jak najdłużej zachować własny ząb w jamie ustnej.

Komentarzy: 8

21.10.2014

Bardzo przydało mi się to do zadania z biologii :)

21.10.2014

[b][/b]Przydało sięmi na z/d z Biologi dostałam 5-tke…:D

21.10.2014

:);):D;D>:(:(:o8):P:-*:'(

21.10.2014

powiem tak że żal

21.10.2014

BARDZO PRZYDATNE :) OBYM ZDAŁA EGZAMIN … :)

21.10.2014

Bardzo się przydało ponieważ miałma na zad.dom. napisać jakąś chorobę zębów i wybrałam sobie „Próchnicę Ostrą” Bardzo mi się przydało. ;D

21.10.2014

Jej to jest supcio strina bo tak myślę i naprawdę mam próchnicę Jestem Piter. I ide do dendysty 15.11.2013 jak się cieszę bo dostane kolejną nakleeczkę JUPI HIP HIP HURRA!

21.10.2014

HPV Czyli Hipowa Potworna Vanka

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *


osiem × = 48

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

NEWSLETTER
Chcesz być na bieżąco i wiedzieć o najnowszysch zdarzeniach przed innymi? Zapisz się do naszego newslettera!

Menu

Zwiń menu >>